ارتباط سبک رهبری معلم با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تبیین مبانی نظری همدلی در آموزش و بررسی نقش آن در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری انجام شده است همدلی به عنوان یکی از مولفه های اساسی تعاملات انسانی، در سال های اخیر جایگاه ویژه ای در مطالعات تعلیم و تربیت یافته و به عنوان عاملی موثر در ارتقای کیفیت روابط معلم و دانش آموز، افزایش انگیزش تحصیلی، مشارکت فعال و رشد اجتماعی فراگیران شناخته می شود مرور ادبیات پژوهش نشان می دهد که آموزش همدلی محور می تواند محیط های یادگیری انسانی تر، فراگیرتر و حمایتگرتری ایجاد کند و به کاهش تنش ها، افزایش احساس تعلق به مدرسه و تقویت خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان منجر شود از سوی دیگر، نقش معلم به عنوان الگوی رفتاری و رهبر آموزشی در انتقال و پرورش همدلی، نقشی کلیدی و تعیین کننده است یافته های نظری و پژوهشی حاکی از آن است که همدلی نه تنها یک ویژگی فردی، بلکه مهارتی آموختنی و قابل پرورش از طریق برنامه های آموزشی هدفمند است در نهایت، توجه به همدلی در سیاست گذاری آموزشی، برنامه های تربیت معلم و طراحی برنامه های درسی می تواند گامی موثر در جهت ارتقای کیفیت آموزش و پرورش و تربیت نسلی مسئول، آگاه و توانمند باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهرشاد مصطفی پور

فرهنگی آموزش و پرورش

الهام ولایتی

کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران

لیلا صادقی

کارشناسی ادبیات فارسی،دانشگاه فرهنگیان (پردیس شهید مدرس سنندج)

احمدرضا عباس نژاد

فرهنگی آموزش و پرورش

فریده بادکان

کارشناسی روانشناسی عمومی،دانشگاه پیام نور واحد مریوان

بنفشه نیازیان

فرهنگی آموزش و پرورش

ذکیه حسن نژاد

فرهنگی آموزش و پرورش

مصطفی پور، مهرشاد و عباس نژاد، احمدرضا و نیازیان، بنفشه و حسن نژاد، ذکیه،1404،ارتباط سبک رهبری معلم با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر