چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی کارکرد های بلاغی تشبیه و مجاز در شعر سعدی شیرازی با تمرکز بر نقش آن ها در انتقال و تقویت مفاهیم اخلاق عملی می پردازد شعر سعدی، به ویژه آثار او در بوستان و گلستان، از غنی ترین منابع ادبیات تعلیمی فارسی است که در آن، اصول اخلاقی مانند عدالت، قناعت، شکر، و مدارا از طریق تصاویر بدیع و آرایه های ادبی منسجم ارائه شده اند روش تحقیق توصیفی تحلیلی با رویکرد بلاغی است و داده ها با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند از کلیات سعدی گردآوری شده اند یافته ها نشان می دهد که تشبیه و مجاز، فراتر از کارکرد زیبایی شناختی، به مثابه ابزارهایی بنیادین برای عینی سازی مفاهیم انتزاعی اخلاقی عمل می کنند تشبیه، با ایجاد همسانی محسوس میان امر اخلاقی و پدیده های ملموس، درک خواننده را تسهیل می بخشد، در حالی که مجاز، از طریق تقلیل و کنایه، پیام های اخلاقی را با ایجاز و عمق بیشتری منتقل می سازد این آرایه ها در مجموع، زمینه را برای تاثیرگذاری عمیق تر بر سلوک عملی مخاطب فراهم می آورند و جایگاه سعدی را به عنوان حکیم اخلاق مدار تثبیت می کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بیکار، تهماسب،1404،کارکرد بلاغی تشبیه و مجاز در القای اخلاق عملی در شعر سعدی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404