امیددرمانی در عصر تاب آوری: شواهد متاآنالیز ۲۰۲۶ درباره نقش امید در کاهش استرس و اضطراب و بهبود سلامت روان و کیفیت زندگی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش امید در کاهش استرس و اضطراب و ارتقای کیفیت زندگی در عصر تاب آوری انجام شد این مطالعه از نوع توصیفی–تحلیلی و با رویکرد همبستگی بوده و تلاش دارد رابطه بین متغیر امید و شاخص های سلامت روان شامل اضطراب، استرس ادراک شده و کیفیت زندگی را مورد بررسی قرار دهد جامعه آماری پژوهش شامل افراد نوجوانان/دانش آموزان/بزرگسالان بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد روان شناختی گردآوری شده است برای تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی از جمله همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده گردید یافته های پژوهش نشان داد بین امید و اضطراب رابطه منفی و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که افزایش سطح امید با کاهش میزان اضطراب همراه است همچنین بین امید و استرس ادراک شده رابطه منفی معنادار مشاهده شد، در حالی که بین امید و کیفیت زندگی رابطه مثبت و معنادار به دست آمد نتایج تحلیل ها همچنین بیانگر آن بود که امید توان پیش بینی معنادار متغیرهای سلامت روان را دارد و نقش مهمی در ارتقای سازگاری روانی و بهزیستی فردی ایفا می کند در مجموع، یافته ها نشان می دهد که امید به عنوان یک سازه روان شناختی مثبت، نقش کلیدی در کاهش مشکلات هیجانی و بهبود کیفیت زندگی دارد و می تواند در طراحی مداخلات آموزشی و درمانی مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اصغر باقری

نویسنده اول

محمدکریم فرهادوند

نویسنده دوم

ساراسادات محسن پور

نویسنده سوم

علیرضا معصوم زاده

نویسنده چهارم

�اقری، اصغر و ، محمدکریم فرهادوند و ، ساراسادات محسن پور و ، علیرضا معصوم زاده،1404،امیددرمانی در عصر تاب آوری: شواهد متاآنالیز ۲۰۲۶ درباره نقش امید در کاهش استرس و اضطراب و بهبود سلامت روان و کیفیت زندگی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404