چکیده مقاله
علاقه و گرایش به گذشته پرافتخار هر ملتی به صورت امری فطری و درونی در ذات و وجود هر انسان و هر ملت متعهد و اندیشمندی وجود دارد لذا همواره سعی شده تا این گذشته پرافتخار به بهترین حالت و از طریق ماندگارترین روشها ارائه شود ادبیات به عنوان بهترین و ماندگارترین روش، کمک شایانی به این امر مینماید به همین علت بسیاری از شاعران و سخنوران در آثار خود به ذکر اندیشهها و آیینهای پیشینیان خود پرداخته و آن را الگوی کار خود و به عنوان سرمشق و سرلوحه زندگی قرار دادهاند نمونه بارز این ادعا کتاب ارزشمند شاهنامه فردوسی است در شعر معاصر ایران نیز چنین رویکردی را میتوان در آثار شاعران و سخنسرایان معاصر مشاهده نمود پایههای اندیشه این شاعران بر اسطورهها، آیینهای کهن و اندیشهها و فرهنگ ایران باستان استوار است بررسی بازتاب آیینها و مناسبات ایران باستان در شعر این سخنوران میتواند عمق تاثیرپذیری و رویکرد آنها را بدین مساله به خوبی نشان دهد نتایج این پژوهش بیانگر و موید این مطلب است که این شاعران، پیوند عمیقی با افکار و اندیشهها و آیینهای ایران باستان داشتهاند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرکریمی، منیژه سادات،1404،بازتاب آیین ها و مناسبات ایران باستان در شعر معاصر فارسی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404