چکیده مقاله
ظهور فناوری های نوین نظیر مدارس کاملا مجازی و مفهوم متاورس Metaverse در آموزش، نویدبخش تحولی عظیم در نحوه یادگیری و تعامل آموزشی است این فناوری ها با ایجاد محیط های غوطه وری و تعاملی، فرصت هایی بی پیشینه برای شخصی سازی آموزش و غلبه بر موانع جغرافیایی فراهم آورده اند با این حال، پیاده سازی این فناوری های پیشرفته چالش های جدی در زمینه عدالت آموزشی و دسترسی برابر ایجاد می کند که اگر مورد توجه قرار نگیرند، می تواند منجر به تشدید شکاف های موجود در جامعه شود مهم ترین این چالش ها، «شکاف دیجیتال» Digital Divide است که شامل عدم دسترسی به زیرساخت های پایدار اینترنت، تجهیزات سخت افزاری قدرتمند و ابزارهای واقعیت مجازی VR و واقعیت افزوده AR می شود علاوه بر موانع سخت افزاری، موانع نرم افزاری و مهارتی نیز وجود دارد؛ سواد دیجیتال پایین والدین و دانش آموزان در مناطق محروم، مانعی جدی برای بهره برداری از این محیط های پیچیده است همچنین، هزینه بالای تهیه تجهیزات و پهنای باند مورد نیاز برای متاورس، آموزش را به کالایی لوکس تبدیل می کند که ممکن است تنها در دسترس قشر مرفه جامعه باشد این پژوهش با بررسی ابعاد مختلف این نابرابری ها، استدلال می کند که بدون مداخله دولت ها و نهادهای آموزشی برای تامین زیرساخت های عمومی و حمایت از اقشار کم برخوردار، مدارس مجازی و متاورس به عاملی برای طرد اجتماعی و آموزشی تبدیل خواهند شد در نهایت، پیشنهاد می شود که رویکردهای سیاست گذاری باید بر اصل «عدالت دیجیتال» متمرکز شوند تا فناوری ابزاری برای توانمندسازی همه اقشار باشد، نه عامل تشدید تبعیض
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کرمی، ابراهیم و دراجی، مهرانگیز و مختاری، سمانه و سلطان آبادی، رقیه،1404،چالش های عدالت آموزشی و دسترسی برابر در پیاده سازی مدارس مجازی و متاورس،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404