چکیده مقاله
ظهور فناوری های هوشمند و سیستم های یادگیری مبتنی بر الگوریتم، تحولی بنیادین در فرآیندهای آموزشی ایجاد کرده است، اما نقش انسان در هدایت و جهت دهی این سیستم ها همچنان کلیدی و غیرقابل جایگزینی باقی مانده است پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش عاملیت انسانی در آموزش هوشمند انجام شده است و به بررسی تعامل میان فناوری و تصمیم گیری انسانی می پردازد با استفاده از روش تحلیل کیفی و مرور مطالعات منتشرشده از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴، این مطالعه نشان می دهد که فناوری می تواند یادگیری را شخصی سازی کند، محتوای آموزشی را با سرعت و دقت بالا ارائه دهد و فرآیند ارزیابی را تسهیل نماید، اما بدون هدایت انسانی، این ظرفیت ها به شکل کامل قابل بهره برداری نیستند معلمان به عنوان واسطه های معنایی و راهنمایان شناختی، نقش حیاتی در ایجاد انگیزه، تفسیر محتوا، بازخورد فردی و توسعه مهارت های اجتماعی و انتقادی دانش آموزان ایفا می کنند یافته ها همچنین نشان می دهد که تقویت مهارت های دیجیتال و شناختی معلمان، طراحی برنامه های آموزشی ترکیبی و بازطراحی محیط یادگیری، برای بهره گیری موثر از فناوری های هوشمند ضروری است این پژوهش بر اهمیت هم افزایی میان هوش مصنوعی و خرد انسانی تاکید کرده و پیشنهاد می کند سیاست ها و برنامه های آموزشی باید بر تعامل فعال بین فناوری و عاملیت انسانی متمرکز باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رگران فر، مریم و سراوانی، الهه و نظری خوشدره گی، زینب،1404،وقتی فناوری می آموزد و انسان هدایت می کند: تحلیل نقش عاملیت انسانی در آموزش هوشمند،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404