چکیده مقاله
یکی از عوامل کلیدی در موفقیت نظام آموزشی و پرورش نسل آینده، کیفیت روابط انسانی در محیط مدرسه است مدرسه به عنوان دومین نهاد اجتماعی مهم پس از خانواده، نقشی تعیین کننده در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان دارد و در این میان، رابطه میان معلم و دانش آموز به عنوان بنیادی ترین و اثرگذارترین نوع تعامل، اهمیت ویژه ای می یابد کودکان در دوران ابتدایی و نوجوانی نه تنها به آموزش علمی نیاز دارند، بلکه به حمایت عاطفی، همدلی و ایجاد پیوندهای مثبت انسانی نیز احتیاج دارند تا بتوانند احساس امنیت، اعتماد به نفس و انگیزه درونی لازم برای حضور و پیشرفت در مدرسه را تجربه کنند زمانی که معلم فراتر از نقش صرفا انتقال دهنده دانش، به عنوان یک الگوی رفتاری و یک همراه عاطفی شناخته می شود، این پیوند می تواند به شکل گیری حس تعلق به مدرسه در دانش آموزان بینجامد حس تعلق به مدرسه یکی از مفاهیم کلیدی در روان شناسی تربیتی است که به معنای احساس پذیرش، ارزشمندی و وابستگی مثبت دانش آموز به محیط آموزشی و اعضای آن تعریف می شود دانش آموزانی که این حس را تجربه می کنند، خود را بخشی از جامعه مدرسه می دانند، در فعالیت های آن مشارکت فعالانه دارند و مدرسه را محیطی امن و دوست داشتنی برای رشد و یادگیری تلقی می کنند شکل گیری این حس نه تنها بر انگیزه تحصیلی و پیشرفت علمی اثرگذار است، بلکه پیامدهای گسترده ای در کاهش اضطراب، پرخاشگری و افت تحصیلی نیز دارد تحقیقات متعددی نشان داده اند که وجود روابط عاطفی مثبت میان معلم و دانش آموز، به ویژه در سال های حساس رشد، زمینه ساز افزایش رضایت از مدرسه، کاهش ترک تحصیل و تقویت مهارت های اجتماعی است در این میان، نقش معلم به عنوان شخصیتی کلیدی در فرایند یادگیری، نقشی فراتر از آموزش محتوای درسی است معلمی که با احترام، توجه و همدلی با دانش آموزان ارتباط برقرار می کند، فضایی را ایجاد می نماید که در آن هر دانش آموز احساس ارزشمندی و پذیرش دارد چنین فضایی باعث می شود دانش آموزان نه تنها به معلم اعتماد کنند، بلکه به مدرسه به عنوان مکانی امن و دلپذیر نگاه کنند از سوی دیگر، فقدان روابط عاطفی مثبت میان معلم و دانش آموز، می تواند موجب بی انگیزگی، احساس تنهایی و حتی بروز رفتارهای منفی و افت تحصیلی شود در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی تاثیر روابط عاطفی مثبت بین معلم و دانش آموز بر شکل گیری حس تعلق به مدرسه پرداخته شود نتایج به دست آمده حاکی از آن است که روابط عاطفی مثبت بین معلم و دانش آموز با ایجاد اعتماد، امنیت روانی و مشارکت فعال، نقش محوری در تقویت حس تعلق به مدرسه ایفا می کند و زمینه ای پایدار برای یادگیری، انگیزه و رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان فراهم می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
مهین حسنی حسن آباد
مدیر آموزگار مقطع ابتدایی ؛ اداره کل آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویر احمد ، مدیریت آموزش و پرورش شهرستان گچساران
مریم علینژادیان آبدهگاه
معلم مقطع ابتدایی ؛ اداره کل آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویر احمد ، مدیریت آموزش و پرورش شهرستان گچساران
شیوه ارجاع
�سنی حسن آباد، مهین و علینژادیان آبدهگاه، مریم،1404،بررسی تاثیر روابط عاطفی مثبت بین معلم و دانش آموز بر شکل گیری حس تعلق به مدرسه،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز