بررسی عوامل داخلی و خارجی تضعیف انقلاب مشروطه ایران

چکیده مقاله

انقلاب مشروطه ایران ۱۹۰۶–۱۹۱۱ نقطه عطفی در تاریخ سیاسی و اجتماعی کشور بود که با هدف محدودسازی قدرت مطلقه و استقرار قانون اساسی آغاز شد، اما دستاوردهای آن به دلیل مجموعه ای از عوامل داخلی و خارجی، نتوانست به شکل پایدار تحقق یابد این مقاله با روش توصیفی–تحلیلی، به بررسی عوامل داخلی شامل ضعف ساختارهای نهادی و اجرایی، اختلاف و چندپارگی نیروهای مشروطه خواه، تعارض های فکری میان سنت و تجدد، ناآگاهی سیاسی و بازتولید استبداد صغیر، و عوامل خارجی شامل مداخلات روسیه و بریتانیا، قراردادها و فشارهای بین المللی و رقابت قدرت های بزرگ می پردازد یافته ها نشان می دهد که تعامل و هم افزایی این عوامل، تضعیف نهادهای مشروطه، کاهش مشارکت سیاسی مردم و محدود شدن نقش مجلس و قانون اساسی را در پی داشت و زمینه ساز شکل گیری دولت های اقتدارگرا در دوره پهلوی شد این پژوهش بر اهمیت تحلیل ترکیبی عوامل داخلی و خارجی در فهم ناکامی انقلاب های سیاسی و پیامدهای بلندمدت آن ها تاکید دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدپارسا قاسملو

دانشجوی کارشناسی آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان مرکز آموزش عالی شهدای مکه ، تهران

امیرحسین حقگو للکامی

دانشجوی کارشناسی آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان مرکز آموزش عالی شهدای مکه ، تهران

قاسملو، محمدپارسا و حقگو للکامی، امیرحسین،1404،بررسی عوامل داخلی و خارجی تضعیف انقلاب مشروطه ایران،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز