چکیده مقاله
نظام آموزشی امروز ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند رویکردهایی است که یادگیری را از سطح حفظ محور به سطح فهم، تحلیل و خودباوری ارتقا دهد در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری پروژه محور PBL بر رشد تفکر انتقادی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان انجام شد روش پژوهش از نوع شبه Experimental با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل ۱۲۰ دانش آموز دبیرستانی شهر تهران و نمونه بر اساس روش تصادفی خوشه ای انتخاب شد ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد تفکر انتقادی، خودکارآمدی تحصیلی و مولفه های PBL بود داده ها با استفاده از آزمون t مستقل، تحلیل کوواریانس چندمتغیره MANCOVA و مدل یابی معادلات ساختاری SEM مورد تحلیل قرار گرفتند یافته ها نشان داد میانگین نمرات تفکر انتقادی و خودکارآمدی در گروه پروژه محور به طور معناداری بالاتر از گروه سنتی بود p < ۰ ۰۱ همچنین مولفه های کلیدی PBL شامل خودراهبری یادگیری، تعامل گروهی، ارتباط با مسائل واقعی، بازاندیشی و ارزشیابی فرایندی که در مجموع ۶۸٪ از واریانس تغییرات را تبیین می کردند، نقش چشمگیری در ارتقای شاخص های شناختی و انگیزشی داشتند نتایج نهایی نشان داد که الگوی PBL، با تلفیق دانش، مشارکت و تجربه، یادگیری را به فرایندی فعال، خودتنظیم و معنادار تبدیل می سازد و می تواند به عنوان راهکاری موثر برای تحول نظام آموزشی ایران مورد توجه قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بدی شاه، مهدی و واحد ریکی، آرزو و پودینه، علیرضا و نورا، محمد مهدی،1404،تاثیر یادگیری پروژه محور (PBL) بر رشد تفکر انتقادی و خودکارآمدی دانش آموزان ایرانی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404