چکیده مقاله
آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه جوامع، همواره در معرض تحولات بنیادین قرار گرفته است مدارس آینده با چالشهای پیچیدهای نظیر تغییرات سریع تکنولوژیک، تنوع فرهنگی و نیاز به پرورش مهارتهای قرن بیست و یکم مواجه هستند این مقاله به بررسی رویکردهای نوین تدریس در مدارس آینده میپردازد و تلاش میکند تا چارچوبی نظری برای درک و پیادهسازی این رویکردها ارائه دهد رویکردهای مورد بررسی شامل یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری معکوس، یادگیری تطبیقی و شخصیسازیشده، واقعیت افزوده و مجازی در آموزش، و رویکردهای مبتنی بر هوش مصنوعی هستند هر یک از این رویکردها با تکیه بر نظریههای یادگیری سازندهگرایی، ارتباطگرایی و شناختی تبیین میشوند یافتههای پژوهش نشان میدهد که تحقق مدارس آینده نیازمند بازتعریف نقش معلم، تغییر ساختار فیزیکی و دیجیتال کلاس، و ایجاد بسترهای مناسب برای یادگیری مادامالعمر است همچنین، چالشهای پیادهسازی این رویکردها از جمله شکاف دیجیتال، مقاومت در برابر تغییر و کمبود منابع انسانی ماهر مورد بررسی قرار گرفته است نتیجهگیری مقاله بر ضرورت طراحی الگویی بومی از رویکردهای نوین تدریس با در نظر گرفتن زمینههای فرهنگی و اجتماعی جوامع مختلف تاکید دارد مدارس آینده باید به دنبال پرورش شهروندانی خلاق، نقاد و توانمند در حل مسائل پیچیده باشند و این هدف بدون تحول در رویکردهای تدریس محقق نخواهد شد این مقاله با ارائه چشماندازی جامع از رویکردهای نوین، میتواند راهگشای سیاستگذاران آموزشی، معلمان و پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
زهرا پرکی
دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی،واحد رسالت (ایرانشهر)،دانشگاه فرهنگیان،سیستان و بلوچستان،ایران
سیده زهرا صفوی
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی معاون اجرایی
امین ملازهی
دکتری تخصصی برنامه ریزی درسی،گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان ،زاهدان ،ایران
شیوه ارجاع
�فوی، سیده زهرا،1405،رویکردهای نوین تدریس در مدارس آینده،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر