چکیده مقاله
نوشتن به عنوان یک مهارت پیچیده شناختی حرکتی، نقش بنیادینی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند و اختلال در این فرآیند می تواند پیامدهای گسترده ای بر ابعاد مختلف یادگیری به همراه داشته باشد اختلال نوشتار یا دیسگرافیا یکی از موانع مهم در مسیر تسهیل یادگیری است که با تداوم مشکلات در تولید متن، املا و سازماندهی نوشتار شناخته می شود این نقص عملکردی غالبا با کاهش شدید اعتماد به نفس و افت نمرات تحصیلی همراه بوده و زمینه ساز شکل گیری تصویر ذهنی منفی فرد از توانمندی های علمی خود می گردد که این امر به عنوان اصلی ترین مکانیسم در تضعیف خودکارآمدی تحصیلی شناخته می شود خودکارآمدی تحصیلی به معنای باور و اطمینان فرد به ظرفیت های خود برای انجام موفقیت آمیز تکالیف مدرسه ای است و به عنوان یک پیش بینی کننده قدرتمند در پایداری تحصیلی عمل می نماید زمانی که دانش آموز درگیر دیسگرافیا باشد، تجربیات ناکارآمدی مکرر در زمینه نوشتن، حس بی کفایتی را در او نهادینه کرده و ارزیابی شناختی او را از توانایی هایش تخریب می کند این فرآیند باعث می شود که دانش آموز حتی در حوزه هایی که از نظر شناختی فاقد نقص است، نیز دچار تردید شده و میزان تلاش و پشتکار خود را در مواجهه با چالش های درسی به شدت کاهش دهد تبیین رابطه میان این دو مفهوم نشان می دهد که دیسگرافیا صرفا یک مشکل حرکتی یا املایی نیست، بلکه یک تهدید مستقیم برای ساختار روان شناختی یادگیرنده محسوب می شود تحلیل این رابطه نشان دهنده آن است که مداخلات آموزشی باید فراتر از تمرینات خط و املا پیش روند و به بازسازی باورهای کارآمدی فردی نیز توجه نمایند درک این پیوند پنهان به نظام آموزشی کمک می کند تا رویکردی جامع تر به آسیب شناسی نوشتار داشته باشد و از تبدیل شدن یک نقص مهارتی به یک بحران هویت تحصیلی جلوگیری نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدزاده، مهرناز،1404،بررسی رابطه بین اختلال نوشتار(دیسگرافیا) و خودکار آمدی تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر