تحلیل اثر همیاری گروهی بر افزایش مشارکت فعال و یادگیری معنادار دانش آموزان ابتدایی

چکیده مقاله

دوره ابتدایی به عنوان زیربنای شکل گیری شخصیت علمی و اجتماعی کودکان، نیازمند روش های آموزشی کارآمدی است که فراتر از انتقال صرف اطلاعات عمل کنند مقاله حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی–توصیفی، به بررسی عمیق تاثیر همیاری گروهی بر دو مولفه کلیدی مشارکت فعال و یادگیری معنادار در دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد در نظام های سنتی، دانش آموزان اغلب دریافت کنندگان منفعل دانش هستند که این امر منجر به یادگیری سطحی و ناپایدار می شود یافته های حاصل از واکاوی متون و پژوهش های معتبر نشان می دهد که روش های همیاری گروهی با ایجاد وابستگی متقابل مثبت و مسئولیت پذیری فردی، ساختار کلاس را به یک جامعه یادگیری پویا تبدیل می کنند در این فضا، دانش آموزان از طریق گفتگو، استدلال و نقد نظرات همسالان، به درک عمیق تر و معنادارتری از مفاهیم درسی دست می یابند همچنین، نتایج حاکی از آن است که همیاری گروهی با تامین نیازهای روانی اساسی کودکان همچون حس تعلق و شایستگی، موانع عاطفی مشارکت را از میان برداشته و حتی دانش آموزان خجالتی را به کنشگران فعال در فرایند یادگیری تبدیل می کند تحلیل ها نشان می دهد که تعاملات اجتماعی در گروه های کوچک، بستر رشد مهارت های فراشناختی و خودتنظیمی را فراهم می آورد که لازمه یادگیری مادام العمر است در نهایت، پژوهش حاضر بر لزوم بازنگری در شیوه های تدریس معلمان ابتدایی و گذار به سوی رویکردهای مشارکتی جهت تربیت نسلی خلاق و پرسشگر تاکید دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حجت عبدالهی

کارشناس عمران شهرداری بجستان

کاظم ارشک

آموزش ابتدایی اداره آموزش و پرورش منطقه دیشموک

�رشک، کاظم،1404،تحلیل اثر همیاری گروهی بر افزایش مشارکت فعال و یادگیری معنادار دانش آموزان ابتدایی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر