چکیده مقاله
یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی فعلی، غلبه رویکردهای حافظه محور و یادگیری سطحی بر فرآیند آموزش است که منجر به فراموشی سریع مطالب و عدم توانایی در انتقال دانش به موقعیت های جدید می شود پژوهش حاضر با هدف بررسی امکان سنجی و اثربخشی گذار از یادگیری سطحی به یادگیری معنادار، با تکیه بر راهکارهای نوین روان شناختی طراحی شده است این مطالعه با روش توصیفی تحلیلی، ضمن بازخوانی نظریه های یادگیری معنادار مانند نظریه آوسوبل ، راهکارهای عملی مبتنی بر اصول روان شناسی شناختی و پرورشی شامل تنظیم هیجان، تقویت انگیزش درونی، ذهن آگاهی و تفکر انتقادی را واکاوی کرده است یافته ها نشان می دهد که ادغام این راهکارهای نوین در برنامه درسی، با کاهش بار شناختی غیرضروری، افزایش درگیری عاطفی شناختی و ایجاد ارتباط معنایی بین دانش پیشین و جدید، باعث شکل گیری ساختارهای شناختی پایدارتر می شود نتیجه آنکه، تمرکز صرف بر محتوا بدون توجه به زیرساخت های روان شناختی فراگیر، کافی نیست؛ بنابراین، توصیه می شود معلمان و طراحان آموزشی با بکارگیری ابزارهایی مانند بازخورد سازنده، پروژه های حل مسئله و فضاسازی امن روانی، لایه های عمیق یادگیری را فعال کنند تا دانش نه تنها ذخیره شود، بلکه درک و به کار گرفته گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مالکی، مهری و میرلشکری، سارا و مشکی، فاطمه و کشیتی، مهناز،1404،تحلیل لایه های عمیق یادگیری معنادار با تاکید بر مداخلات روان شناختی نوین در محیط آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر