تغییر پارادایم از مدیریت منابع انسانی آسیب شناسانه به مثبت گرا؛ ارائه مدل مفهومی توسعه تاب آوری در مواجهه با پدیده های نوظهور کار

چکیده مقاله

پیچیدگی های روزافزون محیط های کاری و ظهور چالش های نوین رفتاری مانند استعفای عاطفی Quiet Quitting ، فرسودگی شغلی دیجیتال و کاهش دلبستگی سازمانی کارآمدی مدل های سنتی مدیریت منابع انسانی را با چالش جدی مواجه کرده است مدیریت منابع انسانی سنتی غالبا با دیدگاهی آسیب شناسانه Pathological و واکنشی صرفا به دنبال کاهش خطا و مدیریت بحران پس از وقوع است هدف این مقاله تبیین ضرورت تغییر پارادایم از این رویکرد آسیب شناسانه به سمت «مدیریت منابع انسانی مثبت گرا» و ارائه یک مدل مفهومی جهت توسعه تاب آوری پیشگیرانه در کارکنان است این مطالعه از نوع مقالات مروری نظری است که با روش توصیفی تحلیلی و مرور ادبیات پژوهش در حوزه های روانشناسی مثبت گرا، تاب آوری سازمانی و مدیریت منابع انسانی تدوین شده است تحلیل های نظری نشان می دهد که مدیریت منابع انسانی مثبت گرا با تمرکز بر توسعه سرمایه روان شناختی امید، خودکارآمدی، خوش بینی و تاب آوری و ایجاد بسترهای امنیت روانی Psychological Safety ، نوعی تاب آوری پویا و پیشگیرانه Proactive Resilience در بدنه سازمان تزریق می کند این رویکرد به جای تمرکز صرف بر بقا و بازگشت به حالت اولیه، کارمندان را به سمت رشد پس از بحران و معنا بخشی به کار هدایت کرده و سدی دفاعی در برابر پدیده هایی چون ترک فعل بی صدا ایجاد می کند مدل مفهومی ارائه شده در این پژوهش می تواند به عنوان یک فریم ورک کاربردی راهنمای مدیران منابع انسانی در طراحی سیستم های نوین مدیریت استعداد و جانشین پروری هوشمند باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الهام میراسماعیلی

پژوهشگر حوزه مدیریت آموزشی رفتار سازمانی و منابع انسانی و دانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

امید آراد

دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

میراسماعیلی، الهام و آراد، امید،1405،تغییر پارادایم از مدیریت منابع انسانی آسیب شناسانه به مثبت گرا؛ ارائه مدل مفهومی توسعه تاب آوری در مواجهه با پدیده های نوظهور کار،چهاردهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، حسابداری، بانکداری و اقتصاد ایران،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، حسابداری، بانکداری و اقتصاد ایران30 خرداد 1405 · مشهد