چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تاب آوری کودکان براساس وضعیت ابتلای والدین به اختلالات اضطرابی با روش توصیفی از نوع علی مقایسه ای انجام شد جامعه آماری این پژوهش تمامی کودکانی که دارای والدین مبتلا به اختلال اضطرابی ۶ تا ۱۴ ساله و کودکان دارای والدین سالم بود نمونه آماری ۱۵۰ نفر، برای هر گروه ۷۵ نفر با روش در دسترس انتخاب شد برای سنجش متغیرهای مورد نظر از پرسشنامه اضطراب بک، پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون، پرسشنامه رشد اجتماعی واینلند استفاده شد و نتایج با استفاده از نرم افزار ۲۵ spss تحلیل شد نتایج نشان می دهد که بین شدت اضطراب والدین و تاب آوری کودکان رابطه معناداری وجود دارد p>۰/۰۵ کودکان والدین مضطرب در مقایسه با کودکان والدین سالم از رشد روانی اجتماعی ضعیف تری برخوردار هستند اضطراب والدین از طریق انتقال الگوهای هیجانی منفی و ایجاد روابط والد کودک ناایمن، زمینه ساز مشکلات اجتماعی و هیجانی در فرزندان می باشد بر اساس یافته ها شدت اضطراب والدین یک متغیر پیش بینی کننده مهم برای مشکلات روانی اجتماعی و سطح تاب آوری کودکان است این یافته ها اهمیت مداخلات پیشگیرانه و درمانی در حوزه کاهش اضطراب والدین و ارتقای تاب آوری فرزندان را برجسته می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: محمدزاده، رومینا و شامحمدی، طاهره و زینل، بهار و ابراهیمی، فاطمه،1404،پیش بینی تاب آوری کودکان براساس وضعیت ابتلای والدین به اختلالات اضطرابی،ششمین کنگره جهانی یافته های نوین در سلامت، علوم بهداشتی و علوم تربیتی،https://civilica.com/doc/2595006
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنگره جهانی یافته های نوین در سلامت، علوم بهداشتی و علوم تربیتی5 اسفند 1404