چکیده مقاله
مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری مزمن نورولوژیک با واسطه ایمنی که عامل اصلی ناتوانی عصبی غیر ترومایی در بزرگسالان است پژوهشها نشان داده اند که ارتقای خودکارآمدی ورزشی و کاهش موانع ناشی از بیماری با افزایش فعالیت بدنی و بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا به MSارتباط دارد هدف این مطالعه بررسی تاثیر یک دوره تمرین هوازی بر خودکارآمدی و کیفیت خواب در بیمارن با MS پیشرفته و خودکارآمدی پایین بود مطالعه حاضر از نوع کاربردی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود روش ها: ۳۰نفر از زنان مبتلا به MS در دامنه سنی ۲۵ تا ۶۰ سال و با درجه ناتوانی ۴به صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند گروه تمرین ۱۲ هفته، سه جلسه تمرین در هفته با شدت ۴۰ تا ۶۰ درصدحداکثر ضربان قلب بیشینه انجام دادند و گروه کنترل هیچ فعالیت منظم بدنی نداشتند قبل و بعد از دوره تمرینی آزمون های تن سنجی با استفاده از کالیپر، متر و ترازو انجام شد نتایج نشان دهنده بهبود قابل توجه در خودکارآمدی مدیریت MS ،خودکارآمدی ورزشی و کیفیت خواب بود P=۰ ۰۰۱, P=۰ ۰۰۰۱ و P=۰ ۰۰۲ نتیجه گیری: فعالیت بدنی از طریق مسیرهای غیرمستقیم مانند افزایش خودکارآمدی مدیریت MS، خودکارآمدی ورزشی و بهبود کیفیت خواب با کیفیت زندگی بهتر مرتبط است
کلیدواژهها
نویسندگان
صبا ابراهیمی لوشاب
استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه پیام نور،تهران، ایران
شیوه ارجاع
�براهیمی لوشاب، صبا،1404،اثر دوازده هفته تمرین هوازی بر خود کارآمدی و کیفیت خواب زنان مبتلا به MS متوسط،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی30 بهمن 1404 · تهران