چکیده مقاله
فلسفه تعلیم و تربیت در حکمت متعالیه ملاصدرا بر انسان شناسی ای استوار است که انسان را موجودی ذو مراتب، سیال و در حال حرکت جوهری می داند پرسش اصلی این پژوهش آن است که نسبت میان «عقل» و «اراده» در ساختار وجودی انسان از منظر ملاصدرا چیست و این نسبت چه دلالت های تربیتی در پی دارد هدف پژوهش، بازخوانی تحلیلی مبانی انسان شناختی ملاصدرا برای تبیین نقش عقل و اراده در فرایند تربیت است روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه آثار صدرایی و منابع تفسیری و فلسفی مرتبط است یافته ها نشان می دهد که در اندیشه ملاصدرا، عقل نیرویی صرفا نظری نیست بلکه هدایت کننده سیر وجودی انسان به سوی کمال است و اراده، نیروی محرک در فعلیت بخشی آن معرفت است از پیوند متقابل این دو قوه، الگویی از تربیت مبتنی بر رشد هم زمان شناخت و اختیار انسانی شکل می گیرد که غایت آن تحقق انسان کامل و نیل به سعادت است
کلیدواژهها
نویسندگان
دکتر مهدی نوروزی
استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
حسین احمدی
دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت
رزومه علمی کاربران
درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: نوروزی، دکتر مهدی و احمدی، حسین،1404،تحلیل مبانی انسان شناختی فلسفه تعلیم و تربیت بر اساس رابطه «عقل و اراده» در اندیشه ملاصدرا،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران،https://civilica.com/doc/2595340
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی30 بهمن 1404 · تهران