چکیده مقاله
فلسفه تعلیم و تربیت در حکمت متعالیه ملاصدرا بر انسان شناسی ای استوار است که انسان را موجودی ذو مراتب، سیال و در حال حرکت جوهری می داند پرسش اصلی این پژوهش آن است که نسبت میان «عقل» و «اراده» در ساختار وجودی انسان از منظر ملاصدرا چیست و این نسبت چه دلالت های تربیتی در پی دارد هدف پژوهش، بازخوانی تحلیلی مبانی انسان شناختی ملاصدرا برای تبیین نقش عقل و اراده در فرایند تربیت است روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه آثار صدرایی و منابع تفسیری و فلسفی مرتبط است یافته ها نشان می دهد که در اندیشه ملاصدرا، عقل نیرویی صرفا نظری نیست بلکه هدایت کننده سیر وجودی انسان به سوی کمال است و اراده، نیروی محرک در فعلیت بخشی آن معرفت است از پیوند متقابل این دو قوه، الگویی از تربیت مبتنی بر رشد هم زمان شناخت و اختیار انسانی شکل می گیرد که غایت آن تحقق انسان کامل و نیل به سعادت است
کلیدواژهها
نویسندگان
دکتر مهدی نوروزی
استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
حسین احمدی
دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت
شیوه ارجاع
نوروزی، دکتر مهدی و احمدی، حسین،1404،تحلیل مبانی انسان شناختی فلسفه تعلیم و تربیت بر اساس رابطه «عقل و اراده» در اندیشه ملاصدرا،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی30 بهمن 1404 · تهران