چکیده مقاله
پیشرفت های فناوری آموزشی باعث شده است که آموزش تربیت بدنی به سمت رویکردهای تعاملی و مبتنی بر فناوری حرکت کند هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر معلمان تربیت بدنی با رویکرد سنتی و فناوری محور بر ابعاد رفتاری، شناختی و حرکتی یادگیری دانش آموزان و مقایسه اثرگذاری این دو روش بود پژوهش حاضر از نوع پژوهش شبه آزمایشی مقایسه ای است جامعه آماری شامل کلیه معلمان تربیت بدنی مدارس شهر تهران بود و نمونه فرضی شامل ۲۰۰ دانش آموز تحت آموزش ۲۰ معلم ۱۰ معلم فناوری محور و ۱۰ معلم سنتی انتخاب شد داده ها با استفاده از ابزارهای استاندارد شامل پرسشنامه مشارکت دانش آموزان، آزمون مهارت های حرکتی و آزمون یادداری دانش جمع آوری شد تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری پیشرفته شامل MANOVA، MANCOVA، SEM، آزمون های پست هاک و اندازه اثر η² و Cohen’s d انجام شد نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر فناوری به طور معناداری مشارکت دانش آموزان، مهارت های حرکتی و یادداری دانش را نسبت به روش سنتی افزایش می دهد p < ۰ ۰۰۱ اندازه اثرها نشان داد بیشترین اثر مربوط به مهارت های حرکتی بود η² = ۰ ۳۲ ، سپس یادداری دانش η² = ۰ ۲۸ و مشارکت دانش آموزان η² = ۰ ۲۵ قرار داشت تحلیل SEM نشان داد که اثر مستقیم فناوری آموزشی بر مهارت های حرکتی و یادداری دانش قوی و معنادار است و تجربه آموزشی و آموزش های مکمل نقش تقویتی قابل توجهی دارند استفاده از رویکرد فناوری محور در آموزش تربیت بدنی موجب افزایش تعامل، تقویت مهارت های حرکتی و بهبود یادگیری شناختی دانش آموزان می شود و اثر آن حتی پس از کنترل تجربه معلمان و آموزش های مکمل، پایدار است این یافته ها اهمیت توسعه حرفه ای معلمان و بهره گیری از فناوری های آموزشی را در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان تاکید می کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گلشادی، مهناز و وزینی طاهر، امیر،1404،ارزیابی تاثیر رویکردهای سنتی و فناوری محور در آموزش تربیت بدنی بر ابعاد مختلف یادگیری دانش آموزان: مطالعه ای مقایسه ای با تمرکز بر ابعاد رفتاری، شناختی و حرکتی در معلمان شهر تهران،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی30 بهمن 1404 · تهران