چکیده مقاله
زمینه و هدف : پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مکمل سازی ریبوفلاوین در ارتقاء توان بی هوازی بانوان استقامتی کار انجام شد روش تحقیق : جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه بانوان ورزشکار فعال در رشته دوومیدانی در شهر یزد میباشد که ازبین آنها تعداد ۳۰ نفر به صورت هدفمند و داوطلبانه با میاینگین سنی ۲۴ سال و میانگین وزنی ۵۸ کیلوگرم انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه مکمل ریبوفلاوین و گروه کنترل تقسیم شدند بانوان ورزشکار فعال در در گروه مکمل ریبوفلاوین روزانه مکمل ریبوفلاوین را به مدت ۴ هفته برابر پروتکل مکمل دریافت نمودند، در حالی که گروه کنترل در همین مدت دارونما مصرف کردند کلیه آزمودنی ها به مدت چهار هفته تمرینات مربوط به رشته های تخصصی خودرا انجام میدادند برای سنجش توان بی هوازی از آزمون استاندارد RAST در شرایط مشابه ۲۴ ساعت قبل و بعد از مداخله استفاده شد داده ها با آزمون های آماری t زوجی و t مستقل در سطح معناداری۰۵/۰P≤ تحلیل گردید یافته ها : یافته های پژوهش نشان داد که در گروه تجربی پس از دوره مصرف مکمل، توان بی هوازی اوج و میانگین به طور معناداری افزایش یافت ۰۵/۰p< و شاخص خستگی کاهش پیدا کرد، در حالی که در گروه کنترل تغییر قابل توجهی مشاهده نشد نتیجه گیری : به طور کلی، نتایج تحقیق حاضر حاکی از آن است که مکمل سازی با ریبوفلاوین در بازه زمانی کوتاه می تواند به عنوان یک رویکرد تغذیه ای موثر در بهبود توان بی هوازی بانوان ورزشکار استقامتی مطرح شود
کلیدواژهها
نویسندگان
سیده مهدا مصطفوی نژاد
دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی و تغذیه ورزشی دانشگاه ازاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران
رزومه علمی کاربران
درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: مصطفوی نژاد، سیده مهدا،1404،تاثیر مکمل سازی ریبوفلاوین در ارتقاء توان بی هوازی بانوان استقامتی کار،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران،https://civilica.com/doc/2595353
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی30 بهمن 1404 · تهران