چکیده مقاله
ماساژ روغنی به عنوان یکی از مدالیته های محوری طب مکمل و پزشکی یکپارچه، پدیده ای چندسطحی است که اثر درمانی آن از تعامل میان نیروهای مکانیکی، زیست شیمیایی و عصبی–هورمونی ناشی می شود مسئله ی اصلی این پژوهش تبیین سازوکارهای زیست فیزیولوژیک جذب و انتقال روغن های درمانی در فرآیند ماساژ و تفسیر آن در چارچوب تنظیم آلوستاتیک بدن است هدف پژوهش طراحی مدلی تحلیلی بر پایه ی مرور نظام مند منابع معتبر Q۱/Q۲ و داده های تجربی به منظور روشن سازی نحوه ی تاثیر روغن های فعال بر محور هیپوتالاموس–هیپوفیز–آدرنال HPA و مسیرهای گاباارژیک–سروتونرژیک بود پژوهش با به کارگیری روش توصیفی–تحلیلی با رویکرد مرور تلفیقی نظام مند Systematic Integrative Review انجام شد یافته ها نشان دادند که ماساژ روغنی از سه مسیر اصلی اثر می گذارد:۱ در سطح موضعی، ترکیبات چربی دوست با عبور از سد اپیدرمی، مسیرهای COX ۲ و NF κB را مهار می کنند ۲ در سطح عصبی–هورمونی، تحریک گیرنده های پوستی و اسانس های فعال موجب کاهش کورتیزول و افزایش نوروترنسمیترهای آرام ساز می شود ۳ در سطح سامانه ای، فعال سازی مسیر کولینرژیک ضدالتهابی و کاهش TNF α و IL ۶ به بهبود تعادل ایمنی منجر می گردد نتیجه گیری: ماساژ درمانی با روغن های گیاهی نه صرفا مداخله ای تسکینی، بلکه فرآیندی نوروایمیون مدولاتور و آلوستاتیک است که از طریق هم افزایی مکانیکی–شیمیایی موجب بازتنظیم پایدار شبکه های عصبی، هورمونی و ایمنی می شود مدل تحلیلی سه سطحی ارائه شده می تواند مبنایی برای توسعه ی پروتکل های بالینی در کنترل درد مزمن، اضطراب و التهاب سیستمیک در طب مکمل باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: نثاری، وحید،1404،روغن های درمانی و تعدیل فیزیولوژیک در ماساژ درمانی: مدلی تحلیلی و تلفیقی،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران،https://civilica.com/doc/2595343
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی30 بهمن 1404 · تهران