چکیده مقاله
در عصر حاضر دگرگونی های پارادایماتیک ناشی از فناوری های دیجیتال ماهیت مواجهه با میراث فرهنگی را به طور بنیادین بازتعریف کرده اند این تحولات تنها به ارائه مکانیزه محتوای تاریخی محدود نبوده بلکه با ایجاد سپهری از تعاملات مجازی، الگوهای سنتی تفسیر، تجربه و اجتماعی شدن میراث را دچار تحول کرده اند مواجهه فزاینده جوامع به ویژه نسل های جوان با میراث از طریق واسطه های دیجیتالی مانند بازسازی های سه بعدی، نمایش های مجازی مصنوعات و پلتفرم های رسانه ای، درکی سیال و چندلایه از گذشته را شکل می دهد که اغلب مقدم بر تجربه فیزیکی است هم زمان پدیداری وب ۲ ۰ و دسترسی ubiquitous به اینترنت، گفتمان های میراثی را از حیطه تعاملات چهره به چهره به عرصه شبکه های اجتماعی، انجمن های تخصصی و بازی های تعاملی انتقال داده و بستری برای مشارکت گسترده تر و چند صدایی در تولید معنای فرهنگی فراهم کرده است این فرآیند منجر به ظهور رابطه ای دیالکتیکی میان فناوری و میراث شده است از سویی ابزارهای دیجیتال مانند اپلیکیشن های موبایل، واقعیت افزوده، مجموعه های دیجیتالی و کیوسک های تعاملی، امکانات بی سابقه ای برای نهادهای میراثی در جذب، آموزش و تعامل با مخاطبان خلق می کنند و از سوی دیگر چارچوب های تفسیری، ارزش های فرهنگی و پرسش های مرتبط با اصالت و اقتدار، نحوه طراحی و به کارگیری این فناوری ها را مشروط و هدایت می نمایند بنابراین فضای دیجیتال نه به عنوان جایگزینی منفعل بلکه به مثابه بستری فعال و تاثیرگذار در پیکره بندی مجدد دانش، ادراک و شیوه های اجتماع پذیری حول میراث فرهنگی عمل می کند و مفاهیمی چون مکان، اصالت و تجربه را در پرتو امکانات و محدودیت های جهان دیجیتال مورد بازاندیشی قرار می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: عسکری، علی،1404،کاربرد فناوری های کاربردی دیجیتال در میراث هوشمند،دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری،https://civilica.com/doc/2640903
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش30 بهمن 1404 · تهران