چکیده مقاله
در سال های اخیر، آموزش برنامه نویسی به عنوان یکی از رویکردهای موثر در تقویت تفکر محاسباتی و پرورش مهارت های شناختی در دوره های آموزشی پایه و متوسطه مورد توجه قرار گرفته است تفکر محاسباتی با تاکید بر حل مسئله، تجزیه مسائل پیچیده و طراحی راه حل های گام به گام، نقش مهمی در آمادگی دانش آموزان برای یادگیری موثر و مواجهه با چالش های نوظهور ایفا می کند نتایج پژوهش های پیشین نشان می دهد که آموزش برنامه نویسی، در صورت بهره گیری از روش های یادگیری فعال و مشارکتی، می تواند به بهبود تفکر انتقادی، استدلال منطقی و همکاری گروهی دانش آموزان منجر شود هدف این پژوهش، بررسی و مقایسه روش های آموزش برنامه نویسی حضوری در مدارس کشورهای منتخب و تحلیل امکان به کارگیری این تجارب در درس کار و فناوری در نظام آموزشی ایران است این مطالعه با استفاده از مرور نظام مند ادبیات پژوهشی و تحلیل تطبیقی انجام شده و مقالات علمی منتشرشده از سال ۲۰۲۰ به بعد، پس از ارزیابی کیفیت علمی، مورد تحلیل قرار گرفته اند یافته ها نشان می دهد که رویکردهای پروژه محور، حل مسئله و توانمندسازی معلمان از عوامل کلیدی موفقیت آموزش برنامه نویسی در مدارس به شمار می آیند همچنین نتایج حاکی از آن است که درس کار و فناوری در دوره متوسطه اول ایران، به دلیل ماهیت مهارت محور خود، ظرفیت مناسبی برای ادغام آموزش برنامه نویسی دارد؛ با این حال، تحقق این امر نیازمند بازنگری محتوای درسی و تقویت حمایت های آموزشی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: جعفری، ندا و فیاض نژاد، زهرا،1404،آموزش برنامه نویسی و توسعه تفکر محاسباتی در درس کار و فناوری: تحلیل تطبیقی تجارب جهانی و فرصت های بومی برای مدارس ایران،ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش،تهران،https://civilica.com/doc/2596372
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش30 بهمن 1404 · تهران