الگوی روان شناسی مثبت نگر در آموزش ابتدایی: نقش معلم در تقویت تاب آوری دانش آموزان

چکیده مقاله

روان شناسی مثبت نگر به عنوان رویکردی نوین در آموزش و پرورش، با تمرکز بر توانمندی ها، فضایل انسانی و ارتقای بهزیستی روان شناختی، چارچوبی موثر برای تقویت تاب آوری دانش آموزان فراهم می کند در آموزش ابتدایی، معلم نقش کلیدی در شکل دهی محیط یادگیری مثبت نگر دارد و می تواند با ایجاد روابط حمایتی، ارائه بازخورد سازنده و تشویق به بروز توانمندی ها، تاب آوری و سلامت روان دانش آموزان را تقویت کند تاب آوری، به عنوان ظرفیت مقابله موثر با ناکامی ها و استرس های تحصیلی، موجب افزایش انگیزش یادگیری، خودکارآمدی و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری می شود پژوهش های اخیر نشان می دهند که تعامل مثبت معلم–دانش آموز و محیط کلاس حمایتگر، نه تنها عملکرد تحصیلی کودکان را بهبود می بخشد، بلکه مهارت های اجتماعی، هیجانی و حل مسئله آنان را نیز ارتقا می دهد این مطالعه با مرور مبانی نظری روان شناسی مثبت نگر، ابعاد تاب آوری و نقش معلم در دوره ابتدایی، اهمیت تقویت تاب آوری را در رشد همه جانبه و سلامت روانی دانش آموزان برجسته می سازد و تاکید می کند که سیاست ها و برنامه های آموزشی باید معلمان را برای به کارگیری راهبردهای مثبت نگر توانمند سازند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه صوفی

فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشته روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد واحد اراک

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: صوفی، فاطمه،1404،الگوی روان شناسی مثبت نگر در آموزش ابتدایی: نقش معلم در تقویت تاب آوری دانش آموزان،ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش،تهران،https://civilica.com/doc/2595690

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش30 بهمن 1404 · تهران