چکیده مقاله
روش های سنتی تدریس که غالبا مبتنی بر انتقال محتوا و یادگیری منفعل دانش آموزان هستند، در سال های اخیر با چالش های فراوانی در زمینه انگیزش، مشارکت و اثربخشی یادگیری مواجه شده اند پژوهش های نوین آموزشی نشان می دهند که بازاندیشی در روش های تدریس و به کارگیری رویکردهای فعال، مشارکتی و بازی محور می تواند نقشی موثر در ارتقای یادگیری مفهومی، تقویت مهارت های اجتماعی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان ایفا کند بازی های آموزشی و فعالیت های مشارکتی، با فراهم کردن فرصت های تجربه عملی، تعامل گروهی و حل مسئله، فرآیند یادگیری را معنا دار و پایدار می سازند و زمینه رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم می کنند این مقاله با مرور نظام مند مطالعات داخلی و بین المللی، اثرات بازی های آموزشی، یادگیری فعال و روش های مشارکتی را بر عملکرد تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان تحلیل می کند و نشان می دهد که تلفیق این رویکردها با برنامه درسی، محیط کلاس را به فضایی پویا، انگیزشی و مشارکتی تبدیل می سازد یافته های پژوهش حاکی از آن است که بازاندیشی در روش های تدریس نه تنها موجب بهبود یادگیری دانش آموزان می شود، بلکه مهارت های اجتماعی، تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله آنان را نیز تقویت می کند و معلمان را قادر می سازد نقش هدایتگر، تسهیل گر و مشوق خلاقیت را در کلاس ایفا کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: خورسند، فاطمه،1404،بازاندیشی در روش های تدریس: از بازی های آموزشی تا کلاس های فعال و مشارکتی،ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش،تهران،https://civilica.com/doc/2594390
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش30 بهمن 1404 · تهران