چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان گلبهار بود این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل و گمارش تصادفی انجام شد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهرستان گلبهار در سال تحصیلی ۱۳۹۹–۱۴۰۰ بود از میان جامعه آماری، تعداد ۳۰ نفر با توجه به ملاک های ورود و خروج پژوهش و به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر قرار گرفتند برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سازگاری سینها و سینگ ۱۹۹۳ استفاده شد که دارای پایایی و روایی مناسب گزارش شده در پژوهش های داخلی و خارجی است پس از اجرای پیش آزمون، گروه آزمایش در معرض آموزش مهارت های زندگی شامل مهارت های ارتباطی، حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجان و همدلی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله آموزشی دریافت نکرد در پایان دوره آموزشی، پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با بهره گیری از روش های آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و تحلیل کوواریانس ANCOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج تحلیل ها نشان داد که آموزش مهارت های زندگی تاثیر معناداری بر افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان گلبهار دارد ۰۵/۰>P به عبارت دیگر، دانش آموزانی که آموزش مهارت های زندگی را دریافت کرده بودند، در مقایسه با گروه کنترل، از سطح بالاتری از سازگاری اجتماعی برخوردار شدند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: پاکار، احمد و راعی، میترا،1404،بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر سازگاری اجتماعی دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهرستان گلبهار،ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش،تهران،https://civilica.com/doc/2596368
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش30 بهمن 1404 · تهران