چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی شفقت درمانی بر تحمل ناکامی و ناگویی هیجانی در کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه انجام شد این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود جامعه آماری شامل کلیه کودکان بیش فعال شهر اصفهان در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۰ کودک با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و گواه ۱۵ نفر گمارده شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس تحمل ناکامی و پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو TAS ۲۰ بود گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه در برنامه شفقت درمانی مبتنی بر مدل گیلبرت شرکت کردند، در حالی که گروه گواه هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک متغیره با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ بهره گرفته شد نتایج نشان داد که شفقت درمانی موجب افزایش معنادار تحمل ناکامی و کاهش معنادار ناگویی هیجانی کودکان بیش فعال گردید p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قادریان، شکیبا و خوش اخلاق، حسن،1405،بررسی اثربخشی شفقت درمانی بر تحمل ناکامی و ناگویی هیجانی در کودکان بیش فعال،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش31 اردیبهشت 1405 · تهران