پیش بینی پذیری تنظیم هیجان بر اساس هوش معنوی و مهارت های ارتباطی در یکی از دانشگاه های کشور

چکیده مقاله

تنظیم هیجان به توانایی فرد در شناخت، پذیرش و مدیریت احساسات خود گفته می شود؛ فرایندی که طی آن انسان می آموزد به جای آنکه اسیر موج های شدید هیجانی مانند خشم، ترس، غم یا اضطراب شود، این هیجان ها را در مسیر سازنده تری هدایت کند هیجان ها بخش جدانشدنی زندگی ما هستند و نقش مهمی در تصمیم گیری، ارتباطات و حتی سلامت جسمی و روانی دارند، اما زمانی که شدت یا مدت آن ها از حد تعادل خارج می شود، می توانند به رفتارهای تکانشی، تعارض های بین فردی، احساس درماندگی و افت عملکرد منجر شوند تنظیم هیجان به فرد کمک می کند که ابتدا بداند چه احساسی دارد و این احساس از کجا آمده، سپس بدون انکار یا سرکوب، آن را بپذیرد و در مرحله بعد با استفاده از راهبردهای شناختی و رفتاری، شدت و شیوه ی ابراز آن را تعدیل کند این مهارت از دوران کودکی شکل می گیرد و در طول زندگی قابل تقویت است و ارتباط تنگاتنگی با سلامت روان، کیفیت روابط، تاب آوری در برابر استرس و توانایی حل مسئله دارد افرادی که از مهارت تنظیم هیجان بالاتری برخوردارند، در مواجهه با ناکامی ها و تنش ها کمتر دچار فروپاشی عاطفی می شوند، می توانند بین احساس و عمل فاصله بگذارند و در نتیجه انتخاب های سنجیده تر و رابطه های پایدارتر و رضایت بخش تری را تجربه کنند دو عاملی که می توانند بر تنظیم هیجان موثر باشند، هوش معنوی و مهارت های ارتباطی هستند هدف این پژوهش، پیش بینی پذیری تنظیم هیجان بر اساس هوش معنوی و مهارت های ارتباطی در یکی از دانشگاه های کشور بوده است این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ نحوه جمع آوری داده ها به صورت توصیفی پیمایشی می باشد با توزیع، جمع آوری و تحلیل داده های پرسشنامه ای، نهایتا فرضیات پژوهش تایید شده و بر اساس آن ها پیشنهادات نهایی ارائه گردیدند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لیلا معین قدیری

دانش آموخته کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیک

لیلا معین قدیری

دانش آموخته کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیک

معین قدیری، لیلا،1405،پیش بینی پذیری تنظیم هیجان بر اساس هوش معنوی و مهارت های ارتباطی در یکی از دانشگاه های کشور،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش31 اردیبهشت 1405 · تهران