چکیده مقاله
کلاس های چندپایه به عنوان یکی از الگوهای ساختاری آموزش ابتدایی در مناطق روستایی، عشایری و کم جمعیت ایران، نقشی تعیین کننده در تضمین عدالت آموزشی دارند؛ بااین حال ماهیت چندسطحی و ناهمگون این کلاس ها، مدیریت پداگوژیک و فرایند یاددهی–یادگیری را با چالش های پیچیده ای مواجه می کند پژوهش حاضر با رویکردی «مروری–تحلیلی» و بر پایه بررسی نظام مند منابع علمی داخلی و خارجی، به تبیین مهم ترین چالش های آموزشی کلاس های چندپایه و ارائه راهکارهای مبتنی بر شواهد برای ارتقای کیفیت تدریس می پردازد تحلیل منابع نشان می دهد که ضعف آمادگی حرفه ای معلمان، ناکارآمدی برنامه درسی متمرکز، کمبود ابزارهای یادگیری انعطاف پذیر، محدودیت در مدیریت هم زمان چند سطح سنی و تحصیلی، و دشواری در انجام ارزشیابی تکوینی از موانع اصلی بهبود کیفیت تدریس در این کلاس ها هستند در مقابل، استفاده از الگوهای نوین تدریس چندسطحی، یادگیری همیارانه، گروه بندی انعطاف پذیر، تکالیف پروژه محور و بهره گیری هدفمند از فناوری آموزشی می تواند به تقویت فرایند یادگیری و افزایش بهره وری کلاس های چندپایه بینجامد بر اساس جمع بندی مطالعات، ارتقای کیفیت تدریس در کلاس های چندپایه نیازمند رویکردی تلفیقی است که در آن توسعه حرفه ای معلمان، بازطراحی برنامه درسی، تامین منابع آموزشی اختصاصی و حمایت مدیریتی و سیاستی به طور هم زمان مورد توجه قرار گیرد این یافته ها می تواند مبنایی کاربردی برای تصمیم گیری های آموزشی و بهبود عمل حرفه ای معلمان در این کلاس ها فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مصرآباد، مائده و عاشوری، پیوند و مقدم، فائزه،1405،چالش ها و راهکارهای ارتقای کیفیت تدریس در کلاس های چندپایه ابتدایی،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش31 اردیبهشت 1405 · تهران