چکیده مقاله
همدان با نام باستانی «هگمتانه» به معنای «محل تجمع مادها» و در اصطلاح امروزی «دروازه تاریخ و تمدن ایران» اسامی است که خود بار معنایی ارتباطاتی دارند همچنین وجود برخی مولفه های ارتباطاتی نظیر سهولت دسترسی به مسیرهای ارتباطی منتهی به بین النهرین، خود امتیاز خاص فرهنگی و تجاری نیز به این محل بخشیده بود چنین جایگاهی موجب گردیده بود که از عهد مادها و هخامنشیان تا دوره اسلامی این شهر به عنوان یکی از پایتخت های سلسله های ایرانی به محلی برای تجمع اقوامی از یهودیان و ارامنه که عمدتا پیشینه تجاری داشته اند، تبدیل گردد در دوره اسلامی نیز همدان به یکی از مراکز اصلی حدیث پردازی و سپس صوفیان مبدل شد که عمده رهبران و پیروان آن در گذر از همدان از این شهر دیدن و یا در آن سکنی گزیدند همین اهمیت در دوره قاجاریه نیز به پیدایش گروه هایی از فرقه های نوظهور نظیر شیخیه و بابیه در همدان منجر شد حال پژوهش حاضر در تلاش است تا در یک رویکرد توصیفی و تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای به تحلیل وضعیت همدان در یک تعامل و تبادل ارتباطی مبتنی بر تعامل فرهنگی در این محل بپردازد یافته های پژوهش نشان می دهد که وضعیت جغرافیایی و قرار گرفتگی این محل در ابتدا زمینه سکونت گروه های مختلف اقوام را در آن فراهم ساخته و سپس ارتباطات فرهنگی در آن رشد یافته و برای سده ها این محل را به عنوان یکی از مراکز علمی و مذهبی در غرب ایران و در محل عبور به عتبات عالیات اهمیت یافت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رفی صفا، حبیب،1404،بررسی جایگاه ارتباطی همدان و مولفه های فرهنگی آن در ادوار مختلف تاریخی،اولین همایش ملی ارزش های تمدنی ایرانی اسلامی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان