چکیده مقاله
تاب آوری به عنوان یک تعامل پویا بین شخص و محیط زندگی تعریف می شود که سازگاری مثبت افراد را با عوامل استرس زا که پتانسیل ایجاد مانع در یادگیری را داشته اند، تسهیل می کند این مهارت استرس را محدود نمی کند، بلکه به افراد قدرت می دهد تا با مشکلات پیش رو مقابله ی سالم داشته باشند کیفیت مهارت های اجتماعی نیز به عنوان یک محرک بسیار قوی در بالابردن تاب آوری می باشد بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بهبود تاب آوری دانش آموزان با ارتقاء دادن مهارت های زندگی در آموزشگاه دخترانه پیشگامان پایه هشتم مقطع متوسطه ی اول شهرستان بهبهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ صورت گرفت اطلاعات و شواهد اولیه از طریق ابزار کیفی از جمله مشاهده، یادداشت های روزانه، مصاحبه با همکاران و مدیر و مشاور و ابزار کمی شامل پرسشنامه استاندارد مقیاس تاب آوری کونور و دیودسون ۲۰۰۳ و نرم افزار spss به صورت پیش آزمون جمع آوری شد در گرد آوری شواهد ۲ با استفاده از همان ابزار کمی وکیفی در شواهد ۱ و پس آزمون پرسشنامه ی تاب آوری کونور و دیودسون ۲۰۰۳ و نرم افزار spss، جمع آوری شد کردن یادگیری با نظارت دقیق بر رفتار دانش آموزان، آگاهی دادن به آنها با استفاده از مهارت حل مسئله، استفاده از متخصصین حوزه روانشناسی و دین اسلام نتایج اثر بخشی داشت در پژوهش حاضر سه اصل بردباری با استفاده از متخصصین دینی، خودکارآمدی و مهارت حل مسئله مد نظر قرار گرفت، که همگی با استفاده از ارتقاء مهارت های اجتماعی صورت گرفت، کیفیت مهارت های اجتماعی به عنوان یک محرک بسیار قوی بود و در بهبودی تاب آوری دانش آموزان نقش موثر داشت مهارت تاب آوری با استفاده از راهکارهای مهارت اجتماعی خودکارآمدی، مهارت حل مسئله و بردباری و مهارتهای زندگی مانند آموزش مهارت ارتباط موثر و مهارت همدلی و مهارت کنترل خشم و برگزاری اردوهای تفریحی و علمی به دختر خانم ها احساس مفید بودن داد و آستانه تحمل آنها بالا رفته، و اجرای راهکارهای بکار رفته جهت افزایش تاب آوری و تغییر وضع نامطلوب به وضعیت مطلوب کار ساز بود
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سروانی، فرشته،1404،اثر بخشی آموزش مهارت های اجتماعی در دانش آموزان و افزایش تاب آوری،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان