اثر بخشی درمان متمرکز بر شفقت بر میزان خوش بینی و نشخوار فکری

چکیده مقاله

این مقاله مروری با هدف بررسی نظام مند اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر متغیرهای خوش بینی، بدبینی و نشخوار فکری انجام شد بدین منظور، مطالعات منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و پژوهش های بین المللی از ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ در پایگاه هایی چون Google Scholar و ScienceDirect با استفاده از کلیدواژه های مرتبط جستجو و بر اساس معیارهای ورود مشخص، غربالگری شدند یافته های حاصل از مرور ۲۵ مطالعه منتخب نشان داد که درمان متمرکز بر شفقت از طریق مکانیسم های اصلی کاهش خودانتقادی، افزایش خودمهربانی و ایجاد تعادل در سیستم های هیجانی، به طور معناداری می تواند نشخوار فکری و نگرش بدبینانه را کاهش و خوش بینی را افزایش دهد این اثرات در جمعیت های مختلف بالینی، غیربالینی، سالمندان و دانشجویان و در بافت فرهنگی ایران نیز تایید شده اند در نتیجه، درمان متمرکز بر شفقت می تواند به عنوان یک مداخله موثر و نوین در برنامه های ارتقای سلامت روان و طراحی مداخلات شناختی هیجانی مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ویدا جلالی زاده

دانشجوی کارشناسی روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه امام جواد ع ، یزد، ایران

نسرین زمانی

استاد دانشگاه، گروه روانشناسی، دانشگاه امام جواد ع ، یزد، ایران

مریم دهقانی فیروز آباد

دانشجوی کارشناسی روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه امام جواد ع ، یزد، ایران

مهدیه کرمی

دانشجوی کارشناسی روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه امام جواد ع ، یزد، ایران

مهرناز افخمی

دانشجوی کارشناسی روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه امام جواد ع ، یزد، ایران

فاطمه اسلام زاده

دانشجوی کارشناسی روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه امام جواد ع ، یزد، ایران

�لالی زاده، ویدا و زمانی، نسرین و دهقانی فیروز آباد، مریم و کرمی، مهدیه و افخمی، مهرناز و اسلام زاده، فاطمه،1404،اثر بخشی درمان متمرکز بر شفقت بر میزان خوش بینی و نشخوار فکری،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان