چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین خودکارآمدی دیجیتال معلمان و پذیرش فناوری های آموزشی نوین بود این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی و به روش مقطعی انجام شد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مقطع متوسطه دوم شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۵ بودند که از میان آنان ۳۲۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند داده ها با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی دیجیتال معلمان TEQ SE و پرسشنامه پذیرش فناوری آموزشی TAM ED گردآوری شد پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ به ترتیب ۰٫۸۷ و ۰٫۸۹ تایید گردید تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی و چندگانه انجام شد یافته های توصیفی نشان داد میانگین خودکارآمدی دیجیتال M = ۶۸ ۴, SD = ۹ ۲ و پذیرش فناوری M = ۷۴ ۱, SD = ۱۱ ۳ در سطح نسبتا مطلوبی قرار دارند تحلیل استنباطی وجود یک رابطه مثبت و معنادار با شدت بالا را بین دو متغیر نشان داد r = ۰ ۶۴, p < ۰ ۰۰۱ نتایج تحلیل رگرسیون خطی ساده حاکی از آن بود که متغیر خودکارآمدی دیجیتال توانسته است ۴۱٪ از واریانس پذیرش فناوری های آموزشی را تبیین کند R² = ۰ ۴۱, F ۱, ۳۱۸ = ۲۲۰ ۵, p < ۰ ۰۰۱ همچنین، نتایج رگرسیون چندگانه گام به گام نشان داد که از میان ابعاد خودکارآمدی دیجیتال، خودکارآمدی در استفاده از نرم افزارهای آموزشی beta = ۰ ۳۸ و خودکارآمدی در مدیریت کلاس دیجیتال beta = ۰ ۲۶ به ترتیب قوی ترین پیش بین کننده های پذیرش فناوری هستند یافته ها موید این است که خودکارآمدی دیجیتال معلمان، به ویژه در حوزه های نرم افزاری و مدیریتی، به عنوان یک عامل روان شناختی کلیدی، نقش محوری در پیش بینی و تسهیل پذیرش فناوری های نوین آموزشی دارد با توجه به اهمیت تحول دیجیتال در آموزش، پیشنهاد می شود نظام آموزشی با طراحی دوره های توانمندسازی دیجیتال معلمان، به ارتقای کیفیت آموزش الکترونیک و تسریع در پذیرش نوآوری های آموزشی کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرزایی، محسن و امیریان زاده، مژگان،1404،بررسی نقش خودکارآمدی دیجیتال معلمان در پذیرش فناوری های آموزشی نوین،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان