چکیده مقاله
هدف این تحقیق بررسی اثربخشی آموزش خانواده مبتنی بر واقعیت درمانی بر همراهی عاطفی، حل مساله و ارتباط زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر رشت بود روش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش انجام این پژوهش از نوع روش پژوهش شبه آزمایشی و طرح آن پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری این تحقیق زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر رشت در سال ۱۴۰۲ بوده است برای تعیین نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد ۳۲ نفر به عنوان نمونه در دو گروه ۱۶ نفری کنترل و آزمایش مورد بررسی قرار گرفت قبل از شروع آموزش به هر دو گروه پرسشنامه عملکرد خانواده همراهی عاطفی، حل مساله و ارتباط زوجین اپشتاین، بالدوین و بیشاب ۱۹۸۳ ارائه شد در مرحله بعد به یک گروه تحت عنوان گروه کنترل هیچ آموزشی ارائه نشد اما به گروه دیگر آموزش واقعیت درمانی طی ۸ هفته ارائه شد سپس به دو گروه کنترل و آزمایش بعد از ۸ هفته مجدد پرسشنامه داده شد تجزیه و تحلیل با استفاده از نرم افزار spss ۲۶ در بخش توصیفی و استنباطی انجام شد آزمون آماری آنکوا و مانکوا برای بررسی اثربخشی آموزش خانواده مبتنی بر واقعیت درمانی بر همراهی عاطفی، حل مساله و ارتباط زوجین مورد استفاده قرار گرفت آموزش خانواده مبتنی بر واقعیت درمانی بر همراهی عاطفی، حل مساله و ارتباط زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر رشت تاثیر دارد از این رو می توان نتیجه گرفت که آموزش خانواده مبتنی بر واقعیت درمانی یکی از روش های موثر در بهبود عملکرد خانواده است که باید روانشناسان به عنوان یک روش موثر از آن در زوج درمانی استفاده نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باسی غریب، نفیسه و آسایش، محمد حسن و اکبری گوابری، بهمن،1404،اثربخشی آموزش خانواده مبتنی بر واقعیت درمانی بر همراهی عاطفی، حل مساله و ارتباط زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر رشت،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان