اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر کیفیت زندگی والدین دارای فرزند اوتیسم

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر کیفیت زندگی والدین دارای فرزند مبتلا به اختلال طیف اوتیسم انجام شد این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه والدین دارای فرزند مبتلا به اختلال طیف اوتیسم شهر نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر گمارده شدند گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر مولفه هایی همچون خودآگاهی، مهارت های ارتباطی، حل مسئله، مدیریت استرس و تنظیم هیجان شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در این مدت هیچ گونه مداخله آموزشی دریافت نکرد ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت WHOQOL BREF، ۱۹۹۸ بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد که آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش معنادار کیفیت زندگی والدین دارای فرزند اوتیسم در مقایسه با گروه کنترل شد ۰۵/۰>P بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های زندگی به عنوان یک مداخله روان شناختی موثر می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت زندگی والدین کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم ایفا کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سارا صالح آبادی

کارشناسی ارشد رشته روانشناسی بالینی

مریم صالح آبادی

کارشناسی رشته الهیات

اعظم رشید آبادی

کارشناسی رشته مشاوره

�الح آبادی، سارا و صالح آبادی، مریم و رشید آبادی، اعظم،1404،اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر کیفیت زندگی والدین دارای فرزند اوتیسم،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان