چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری ترکیبی بر مسئولیت پذیری تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۳۰ نفر جایگزین شدند گروه آزمایش به مدت ۸ هفته تحت آموزش مبتنی بر الگوی یادگیری ترکیبی ترکیب آموزش حضوری و محتوای الکترونیکی تعاملی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی را دریافت کرد ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد مسئولیت پذیری تحصیلی بود که روایی محتوایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۷ محاسبه شد داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس ANCOVA در نرم افزار SPSS تحلیل شدند یافته ها نشان داد بین میانگین نمرات مسئولیت پذیری تحصیلی در دو گروه پس از مداخله تفاوت معناداری وجود دارد ۰/۰۵>p و یادگیری ترکیبی موجب افزایش معنادار مسئولیت پذیری تحصیلی دانش آموزان شد بر این اساس می توان نتیجه گرفت به کارگیری الگوی یادگیری ترکیبی می تواند با افزایش مشارکت فعال، خودنظم دهی و احساس تعهد تحصیلی، زمینه ارتقای مسئولیت پذیری دانش آموزان را فراهم سازد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مارلو، معصومه و آتشگاهی، زهرا و صمدیه، زهرا،1404،بررسی تاثیر یادگیری ترکیبی بر مسئولیت پذیری تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان