چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر افکارمنفی تکرارشونده و کنترل عواطف نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر یک مطالعه نیمه تجربی بود پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی و از لحاظ روش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون است جامعه پژوهش شامل ۱۵۰ نوجوان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به ۵ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۲ در شهر مشهد تشکیل دادند که از بین آنها به صورت در دسترس ۴۰ نوجوان به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه افکار منفی تکرار شونده مک اوی و همکاران، ۲۰۱۰ ، پرسشنامه کنترل عاطفی ACS ویلامز، چاملس و اهرنز ۱۹۹۷ ، پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر GADQ اسپیتزر و همکاران ۲۰۰۶ ، بود روش تحلیل این پژوهش ، تحلیل کوواریانس چند متغیری MANCOVA پژوهش بررسی شد یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در کاهش افکارمنفی تکرارشونده و کنترل عواطف و ک در نوجوانان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهرمشهد موثر بوده است بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش توانایی افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی و افکار ارجاعی بیماران استفاده شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رگلزایی، الهام و پورمحمدقوچانی، کامران و داوری، محمود،1403،اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر افکارمنفی تکرارشونده و کنترل عواطف نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر(یک مطالعه نیمه تجربی )،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403