چگونه توانستم وابستگی بیش از حد نفس به خانه و بهانه گیری در کلاس و عدم تمرکزش در کلاس را برطرف کنم.

چکیده مقاله

این اقدام پژوهی با هدف کاهش وابستگی بیش از حد دانش آموزی به نام نفس به محیط خانه، بهانه گیری در کلاس و عدم تمرکز در فعالیت های آموزشی انجام شد مشاهده های اولیه نشان داد رفتارهای نفس از جمله ناآرامی هنگام جدایی از والدین، چسبندگی به معلم، بی قراری در زمان فعالیت های گروهی و حواس پرتی مداوم، بر روند یادگیری او و همچنین فضای آموزشی کلاس تاثیر منفی گذاشته است برای شناسایی علل این مسئله، از روش های مختلف گردآوری اطلاعات شامل مصاحبه با مادر دانش آموز، گفت وگو با همکاران، مشاهده نظام مند رفتارهای نفس در کلاس و بررسی پیشینه رفتاری او استفاده شد پس از تحلیل داده ها، مشخص گردید که ترکیبی از عوامل عاطفی، اضطراب جدایی، کمبود اعتمادبه نفس و ناتوانی در تنظیم هیجان ها در بروز این مشکل موثر بوده است با توجه به نتایج به دست آمده، مجموعه ای از راهکارهای مداخله ای طراحی و اجرا شد؛ از جمله ایجاد روتین ورود آرام و تدریجی، استفاده از تقویت کننده های رفتاری، سپردن مسئولیت های کوچک و کنترل شده، آموزش مهارت های خودتنظیمی، فعالیت های افزایش تمرکز، بازی های اعتمادبه نفس، ارتباط مستمر با مادر، و ایجاد محیط امن و حمایتگر در کلاس اجرای این راهکارها طی چند هفته باعث کاهش تدریجی وابستگی، افزایش تحمل دوری از والدین، کاهش بهانه جویی و تداوم تمرکز نفس در فعالیت های کلاسی شد نتایج نشان داد که استفاده از اقدام پژوهی مبتنی بر مداخله تدریجی، تقویت مثبت و مشارکت خانواده می تواند به طور موثر در بهبود رفتارهای وابستگی و ارتقای توانایی های شناختی و عاطفی دانش آموزان نقش داشته باشد این تجربه برای سایر معلمان پایه دوم نیز قابل استفاده است و می تواند الگویی کاربردی در مواجهه با موارد مشابه ارائه دهد

نویسندگان

زهرا بداغی گلشاد

آموزش و پرورش دوم ابتدایی

�داغی گلشاد، زهرا،1404،چگونه توانستم وابستگی بیش از حد نفس به خانه و بهانه گیری در کلاس و عدم تمرکزش در کلاس را برطرف کنم.،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان