چکیده مقاله
روابط بین فردی و مهارت های ارتباطی از مهم ترین مولفه های رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان در محیط های آموزشی به شمار می آید ضعف در برقراری ارتباط موثر میان دانش آموزان می تواند به بروز تعارض، کاهش مشارکت در فعالیت های کلاسی، افت تحصیلی و کاهش احساس تعلق به مدرسه منجر شود هدف این کنش پژوهی بررسی و بهبود روابط بین فردی و تقویت مهارت های ارتباطی دانش آموزان پایه هفتم در مدرسه متوسطه اول ناصرخسرو و هنرستان امام جواد ع از طریق به کارگیری فنون مشاوره گروهی بود این پژوهش توسط حامد اسدپور با ۸ سال سابقه فعالیت آموزشی انجام شد در ابتدای فرایند پژوهش، با مشاهده های کلاسی، گفت وگو با دانش آموزان، بررسی گزارش های انضباطی و مصاحبه با همکاران آموزشی، مشخص شد که برخی دانش آموزان در برقراری ارتباط موثر با همسالان خود با مشکل مواجه هستند بروز تعارض های کلامی، عدم همکاری در فعالیت های گروهی و ضعف در مهارت گوش دادن فعال از جمله نشانه های این مسئله بود پس از شناسایی مسئله، داده های اولیه از طریق پرسشنامه، مشاهده مستقیم و گفت وگوهای نیمه ساختاریافته گردآوری شد تا ابعاد مختلف مشکل به طور دقیق تر مشخص شود در مرحله بعد، مجموعه ای از راهکارهای مبتنی بر فنون مشاوره گروهی طراحی و اجرا شد این راهکارها شامل تشکیل جلسات گفت وگوی گروهی، آموزش مهارت های ارتباطی موثر، تمرین مهارت همدلی، بازی های نقش آفرینی برای مدیریت تعارض، فعالیت های گروهی هدفمند و ایجاد فضای امن برای بیان احساسات و نظرات دانش آموزان بود همچنین تلاش شد با استفاده از بازخورد مستمر، تشویق رفتارهای مثبت ارتباطی و مشارکت دادن دانش آموزان در حل مسائل کلاسی، زمینه تقویت روابط سالم و سازنده در محیط کلاس فراهم شود پس از اجرای این اقدامات، ارزیابی مجدد از طریق مشاهده رفتارهای کلاسی، تحلیل تعاملات دانش آموزان و دریافت بازخورد از آنان انجام شد نتایج نشان داد که میزان همکاری و تعامل مثبت میان دانش آموزان افزایش یافته، تعارض های کلامی کاهش پیدا کرده و دانش آموزان در فعالیت های گروهی مشارکت فعال تری دارند همچنین مهارت هایی مانند گوش دادن فعال، احترام به نظرات دیگران و بیان مودبانه دیدگاه ها در میان آنان تقویت شد این تغییرات نشان داد که استفاده هدفمند از فنون مشاوره گروهی می تواند نقش موثری در بهبود روابط بین فردی و ارتقای مهارت های ارتباطی دانش آموزان داشته باشد یافته های این کنش پژوهی نشان می دهد که ایجاد فرصت برای گفت وگوی گروهی، آموزش مهارت های ارتباطی و مدیریت تعارض در محیط مدرسه می تواند به شکل گیری فضای آموزشی مثبت تر، افزایش همدلی میان دانش آموزان و بهبود کیفیت تعاملات اجتماعی آنان منجر شود همچنین مشارکت فعال معلم در هدایت این فرایند و ایجاد محیطی حمایتی، از عوامل کلیدی موفقیت این اقدام بوده است نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان، مشاوران مدرسه و مدیران آموزشی در طراحی برنامه های ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان مفید و کاربردی باشد
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سدپور، حامد،1404،چگونه توانستم با استفاده از فنون مشاوره گروهی، روابط بین فردی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان پایه هفتم مدرسه متوسطه اول ناصرخسرو و هنرستان امام جواد (ع) را بهبود بخشم؟،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان