چکیده مقاله
در فرآیند آموزش نوشتن به دانش آموزان ابتدایی، تمرکز و دقت ذهنی نقش بنیادی در یادگیری موثر دارد در مشاهدات کلاسی، مشخص شد یکی از دانش آموزان با وجود شناخت کافی از واژگان و قواعد نوشتاری، در هنگام نوشتن دچار حواس پرتی و بی توجهی مکرر می گردد که موجب افزایش خطاهای دیکته و کندی نگارش می شود بر همین اساس، مسئله ی پژوهش حاضر بررسی این پرسش بود که: چگونه می توان با بهره گیری از الگوی ریتم محور در آموزش نوشتن، تمرکز و دقت دانش آموزان کم توجه را افزایش داد؟ هدف اصلی پژوهش، کشف و آزمون روشی بود که از طریق تحریک چندحسی شنیداری–دیداری–حرکتی بتواند نظام فکری کودک را سامان دهد و فرآیند نوشتن را به تجربه ای منظم و جذاب تبدیل کند روش اقدام پژوهی بر اساس مشاهده، مصاحبه، طراحی مداخله، اجرای آزمایشی، و ارزیابی مستمر انجام گرفت ابتدا میزان تمرکز و خطاهای نوشتاری دانش آموز طی پنج جلسه ی اولیه بدون ریتم ثبت شد، سپس روش ریتم و تکرار کلامی توسط والدین و معلم به صورت منظم به کار گرفته شد تحلیل داده ها نشان داد که پس از اجرای روش، خطاهای نوشتاری از ۲۷ مورد به ۸ مورد از ۵۰ کلمه کاهش یافت و مدت تمرکز پیوسته از ۳ دقیقه به حدود ۹ دقیقه افزایش یافت علاوه بر این، علاقه و اعتمادبه نفس نوشتاری دانش آموز به طور چشمگیر تقویت شد و اضطراب عملکردی حذف گردید نتایج نشان می دهد استفاده از ریتم در آموزش نوشتن نه تنها به تثبیت توجه شناختی کمک می کند، بلکه موجب هماهنگی حرکتی، آرامش ذهنی، و یادگیری لذت بخش می شود در نهایت، این روش به عنوان رویکرد بومی، شاد و موثر برای بهبود دقت و تمرکز دانش آموزان ابتدایی قابل توصیه است
نویسندگان
شیوه ارجاع
گلدوی، صغری و ناروئی نصرتی، ناصر و کیخواه نژاد، حسین و فنایی، شمسی،1404،چگونه توانستم با به کارگیری الگوی ریتم محور آموزش نوشتن، تمرکز و دقت دانش آموزان کم توجه را در فرایند نوشتار افزایش دهم؟،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان