چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی و بهبود خلاقیت هنرجویان پایه دوازدهم رشته برق در فرایند طراحی و اجرای پروژه های عملی، در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ در هنرستان علم و صنعت شهرستان همدان انجام شد مسئله اصلی این اقدام پژوهی، گرایش تعدادی از هنرجویان به اجرای طرح های تکراری، وابستگی زیاد به الگوهای آماده، محدود بودن ایده های اولیه، ناتوانی نسبی در تبدیل ایده به نقشه اجرایی و کاهش انگیزه آنان هنگام مواجهه با مسائل پیچیده پروژه های برق بود بررسی های مقدماتی نشان داد که شیوه های متداول آموزش، با وجود انتقال دانش و مهارت های فنی، فرصت کافی برای ایده پردازی، آزمون راه حل های گوناگون، شبیه سازی پروژه، اصلاح خطا و تولید یک محصول خلاقانه را در اختیار همه هنرجویان قرار نمی دهد بر همین اساس، این پرسش شکل گرفت که چگونه می توان با بهره گیری هدفمند، اخلاقی و آموزشی از هوش مصنوعی و فناوری های نوین، خلاقیت هنرجویان رشته برق را در طراحی و اجرای پروژه ها افزایش داد این مطالعه با روش اقدام پژوهی و رویکردی توصیفی، کیفی و مبتنی بر حل مسئله اجرا شد جامعه مورد مطالعه شامل ۲۵ هنرجوی پایه دوازدهم رشته برق بود برای شناسایی دقیق وضعیت موجود، اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده مستقیم عملکرد هنرجویان، گفت وگوی فردی و گروهی، بررسی پروژه های پیشین، تحلیل نقشه ها و گزارش های فنی، ثبت یادداشت های روزانه معلم، ارزیابی میزان مشارکت در فعالیت های کارگاهی و مقایسه کیفیت ایده های اولیه و محصولات نهایی گردآوری شد در تحلیل وضعیت موجود، شاخص هایی مانند تازگی ایده، تنوع راه حل ها، کاربردی بودن طرح، توانایی حل مسئله، دقت در طراحی مدار، استقلال در تصمیم گیری، کیفیت اجرای پروژه، مستندسازی مراحل کار و توانایی اصلاح خطاها مورد توجه قرار گرفت پس از تجزیه وتحلیل شواهد اولیه، مهم ترین عوامل موثر بر کاهش خلاقیت هنرجویان شامل ترس از شکست، محدودیت در دسترسی به نمونه های متنوع، ضعف در تجسم عملکرد مدار پیش از اجرا، استفاده غیرفعال از فضای مجازی، آشنایی ناکافی با ابزارهای نوین طراحی، تاکید بیش از اندازه بر نتیجه نهایی و کم توجهی به فرایند ایده پردازی تشخیص داده شد برای رفع این موانع، مجموعه ای از راهکارهای آموزشی در قالب یک برنامه مرحله ای طراحی و اجرا گردید این برنامه شامل آموزش اصول صحیح پرسش نویسی برای ابزارهای هوش مصنوعی، استفاده از هوش مصنوعی مولد به عنوان دستیار ایده پردازی، تحلیل و نقد پاسخ های تولیدشده، طراحی چند راه حل برای یک مسئله واحد، بهره گیری از نرم افزارهای طراحی و شبیه سازی مدار، استفاده از محتوای چندرسانه ای، تشکیل گروه های کوچک پروژه محور، اجرای فعالیت های ساخت محور و ارائه بازخورد مستمر بود
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیلی، صادق،1404،چگونه توانستم با بهره گیری از هوش مصنوعی و فناوری های نوین، خلاقیت هنرجویان رشته برق را، در طراحی و اجرای پروژه ها افزایش دهم؟،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان