چکیده مقاله
بازخورد مثبت به عنوان یک راهبرد محوری در آموزش، نقشی تعیین کننده در شکل گیری انگیزه و خودکارآمدی دانش آموزان ایفا می کند این مقاله مروری، با هدف ترکیب یافته های تجربی پژوهش های یک دهه اخیر، به بررسی نظام مند نقش بازخورد مثبت در تقویت این دو سازه روان شناختی می پردازد با استفاده از روش مرور روایتی–تحلیلی، مقالات مرتبط از پایگاه های معتبر علمی از جمله Scopus، Eric، Web of Science و پایگاه های فارسی زبان با کلیدواژه های هدف مند در بازه زمانی ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳ جستجو و بر اساس معیارهای شفاف ورود و خروج مورد تحلیل قرار گرفتند یافته ها نشان می دهند که اثربخشی بازخورد مثبت به شدت به کیفیت آن وابسته است؛ به طوری که بازخوردهای فرآیندمحور، توصیفی و متمرکز بر راهبرد و تلاش ، در مقایسه با بازخوردهای کلی و شخص محور، تاثیر قوی تری بر افزایش انگیزه درونی و باور به خودکارآمدی دانش آموزان دارند این تاثیر از طریق چارچوب های نظری مانند نظریه شناخت اجتماعی بندورا و نظریه های انتظار–ارزش تبیین می شود همچنین، عوامل واسطه ای و تعدیل گری مانند ذهنیت رشد، کیفیت رابطه معلم–دانش آموز و بافت فرهنگی در این رابطه نقش مهمی ایفا می کنند با وجود اجماع نسبی بر سر اهمیت بازخود کیفی، شکاف های پژوهشی قابل توجهی در زمینه مطالعات طولانی مدت، بررسی بافت های نوین یادگیری مانند محیط های مجازی ، و تعمیم پذیری بین فرهنگی وجود دارد در نتیجه گیری کلی تاکید می شود که بازخورد مثبت سازنده و اطلاعاتی یک اهرم قدرتمند آموزشی است، اما کاربست موثر آن مستلزم آموزش معلمان، توجه به بافت و گذر از نگرش کمی صرف است پیشنهاد می شود پژوهش های آتی با طراحی طولی، رویکرد ترکیبی و تمرکز بر فناوری های آموزشی پیشرفته، به شکاف های موجود پاسخ دهند
نویسندگان
شیوه ارجاع
نعمتی، فرخنده،1404،مطالعه تجربی نقش بازخورد مثبت در انگیزه و خودکارآمدی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان