چکیده مقاله
این پژوهش با رویکرد اقدام پژوهی به بررسی نقش روایت پژوهی در ارتقای تفکر انتقادی دانش آموزان مطالعات اجتماعی در مدارس شهری تهران پرداخته است مسئله اصلی، ضعف دانش آموزان در پرسشگری و تحلیل مسائل اجتماعی بود که بیشتر به حفظیات و پاسخ های آماده متکی بودند برای رفع این مشکل، پژوهشگر با طراحی و اجرای طرح درس مبتنی بر روایت پژوهی، تلاش کرد تجربه های زیسته دانش آموزان را وارد کلاس کند و آنان را به مشارکت فعال و تحلیل انتقادی سوق دهد چرخه اقدام شامل چهار مرحله برنامه ریزی، اقدام، مشاهده و بازاندیشی بود داده ها از طریق یادداشت های کلاسی، مصاحبه های کوتاه و روایت های دانش آموزان گردآوری شد یافته ها نشان داد روایت پژوهی موجب افزایش انگیزه دانش آموزان، طرح پرسش های انتقادی بیشتر و پیوند تجربه های شخصی با موضوعات اجتماعی گردید برای مثال، در بحث شهروندی دیجیتال، دانش آموزان روایت هایی از تجربه های خود در فضای مجازی ارائه کردند که زمینه ساز گفت وگو درباره مسئولیت پذیری و پیامدهای اجتماعی شد محدودیت پژوهش، اجرای آن در چند کلاس شهری و زمان کوتاه بود که قابلیت تعمیم نتایج را کاهش می دهد با این حال، نتایج نشان می دهد روایت پژوهی می تواند به عنوان یک اقدام عملی در تدریس مطالعات اجتماعی، راهکاری موثر برای ارتقای تفکر انتقادی و مشارکت فعال دانش آموزان باشد
نویسندگان
شیوه ارجاع
ناصری، علی و جوادیان، عباس،1404،نقش روایت پژوهی در ارتقای تفکر انتقادی دانش آموزان مطالعات اجتماعی: یک اقدام پژوهی در مدارس شهر تهران،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان