چکیده مقاله
هوش و استعداد تحصیلی از بنیادی ترین مولفه های رشد شناختی و موفقیت آموزشی انسان محسوب می شوند در گذشته، هوش عمدتا به عنوان یک توانایی ثابت و قابل اندازه گیری از طریق آزمون های بهره هوشی در نظر گرفته می شد، اما پیشرفت های علوم شناختی و روان شناسی تربیتی نشان داده اند که هوش ساختاری چندبعدی، پویا و قابل رشد دارد استعداد تحصیلی نیز نه یک ویژگی از پیش تعیین شده، بلکه ظرفیتی بالقوه است که در تعامل با محیط یادگیری، کیفیت آموزش، حمایت خانواده و انگیزش درونی می تواند به شکوفایی برسد این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی ابعاد گوناگون هوش، نظریه های معاصر، مفهوم استعداد تحصیلی، نقش محیط آموزشی، سبک های یادگیری، هوش هیجانی، ذهنیت رشد و عوامل اجتماعی فرهنگی در پیشرفت تحصیلی می پردازد نتایج بررسی های نظری نشان می دهد که نظام های آموزشی زمانی می توانند زمینه ساز شکوفایی استعدادها باشند که از رویکرد یکسان ساز فاصله گرفته و به سمت آموزش فردمحور، تجربه گرا و انگیزش آفرین حرکت کنند در پایان، بر ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس و ارزشیابی با هدف پرورش همه ظرفیت های ذهنی یادگیرندگان تاکید می شود
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لامعلی پور، هدا و دربندی، صحوه و رحیمی، بهنام،1404،هوش و استعداد تحصیلی؛ از ظرفیت های ذهنی تا شکوفایی توان یادگیری در نظام های آموزشی نوین،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان