چکیده مقاله
برنامه های درسی یکی از مهم ترین ابزارها و عناصر تحقق بخشیدن به اهداف و رسالت های کلی تعلیم و تربیت هستند که به صورت همه جانبه می توانند موجبات رشد و توسعه یک جامعه را فراهم سازند این برنامه ها ظرفیت ها و قابلیت هایی را دارا هستند که نیروی انسانی فرهیخته و مورد نیاز جامعه را تامین نمایند و در نتیجه به پیشرفت و توسعه جامعه یاری رسانند تنها خط مشی و سیاستی که می تواند به برنامه ریزان در این زمینه یاری رساند، تلاش برای ساختن آینده و در پیش گرفتن «رویکردی آینده پژوهانه» است آینده پژوهی درتوسعه وپیشرفت برنامه ها و تعیین سیاستهای آموزشی کشورها بسیار مهم و حیاتی است و مانند چارچوبی محکم برای تدوین برنامه های درسی و راهبردی می باشد پژوهش حاضر به دنبال این است که چگونه می توان آینده برنامه درسی را براساس مدل آکر ترسیم کرد این پژوهش به صورت مروری و با به کارگیری مطالعات کتابخانه ای و منابع الکترونیکی انجام شده است که نتایج پژوهش نشان می دهد که برنامه درسی آینده باید با توجه به آزادی، برابری، کثرت و مشارکت تنظیم شود، چندر سانه ای و چندصدایی باشد، میان رشته ای شدن و جهانی شدن در آن دخیل باشد و در عین حال جنبه های بومی و محلی را نیز کاملا در نظر بگیرد آمادگی گفت وگوهای چند فرهنگی را داشته باشد، هویت ها و سبک های متنوع را در نظر بگیرد، و از قید زمان، مکان، و فاصله آزادباشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نجفی، سهراب و شیری، کبری،1403،برنامه درسی آینده براساس مدل آکر،پنجمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی31 مرداد 1403