اثربخشی روان درمانی مثبت نگر برمعنای زندگی مادران کودک کم توان ذهنی

چکیده مقاله

هدف این پژوهش اثربخشی رواندرمانی مثبت نگر بر معنای زندگی مادران کودک کمتوان ذهنی بود روش پژوهش در زمره تحقیقات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود جامعه آماری کلیه مادران دارای فرزند کمتوان ذهنی در مرکز توانبخشی ساعی نور شهرستان ساوه در سال ۱۴۰۱ بودند که از بین آنان تعداد ۲۴ نفر ۱۲ نفر در گروه کنترل و ۱۲ در گروه آزمایش از طریق روش نمونه گیری غیرتصادفی انتخاب شدند جهت سنجش اندازه گیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامه معنای زندگی استگر و همکاران ۲۰۰۶ استفاده شد جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کوواریانس چند متغیره مانکوا و مفروضه های آن با استفاده از نرم افزار SPSS۲۶ انجام گردید نتایج آزمون نشان داد روان درمانی مثبت نگر بر معنای زندگی مادران کودک کم توان ذهنی با احتمال ۹۹ درصد اثربخش بود بنابراین روان درمانی مثبت نگر میتواند به عنوان یک مداخله موثر مادران کودک کم توان ذهنی مورد توجه قرار داده شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رعنا آزاد

استادیار روان شناسی بالینی، گروه روان شناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران

سیدعلی آل یاسین

کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی آشتیان، آشتیان، ایران

�زاد، رعنا و آل یاسین، سیدعلی،1402،اثربخشی روان درمانی مثبت نگر برمعنای زندگی مادران کودک کم توان ذهنی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل