رابطه ناگویی خلقی و خستگی درسی در دانش آموزان دختر

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه ناگویی خلقی با خستگی درسی در دانش آموزان دختر بود روش پژوهش توصیفی غیرآزمایشی و طرح از نوع طرحهای همبستگی بود جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر تهران تشکیل داد از میان جامعه آماری ، از میان به روش در دسترس، ۵۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و به دو پرسشنامه ناگویی خلقی بگبی و همکاران، ۱۹۹۴ و پرسشنامه خستگی درسی مسلش فرم دانش آموزان شوفلی ، ۲۰۰۲ پاسخ دادند به منظور تحلیل دادههای این پژوهش از شاخص های آمار توصیفی میانگین و واریانس و آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد برای تسریع در نتایج حاصله نیز از نرم افزار ۲۲spss استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که بین ناگویی خلقی با خستگی درسی دانش آموزان همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد بنابراین دانش آموزانی که ناگویی خلقی دارند، بیشتر دچار خستگی درسی می شوند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سولماز طهماسبی

دانشآموخته کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

داود راضی رودی

دانشآموخته کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام، تربت جام، ایران

الناز فروغی

دانشآموخته کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام، تربت جام، ایران

�هماسبی، سولماز و راضی رودی، داود و فروغی، الناز،1402،رابطه ناگویی خلقی و خستگی درسی در دانش آموزان دختر،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل