نقش بازی در یادگیری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

چکیده مقاله

هدف این پژوهش، بررسی نقش بازی در ارتقای یادگیری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی است روش تحقیق به کار گرفته شده در این مطالعه، مروری تحلیلی با رویکردی نظام مند است که از طریق جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی نظیر SID، Magiran، Civilica و بین المللی نظیر ScienceDirect، ERIC، Google Scholar و با استفاده از کلیدواژه های مرتبط در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ شمسی انجام پذیرفته است یافته ها نشان می دهد که بازی، به عنوان یک ابزار آموزشی فعال و چندحسی، تاثیر بسزایی در دو بعد شناختی و اجتماعی عاطفی دارد در بعد شناختی، بازی با ایجاد انگیزه درونی، تسهیل تفکر خلاق، تقویت حافظه و حل مسئله، به تعمیق و پایداری یادگیری منجر می شود در بعد اجتماعی عاطفی، بازی بستری طبیعی برای رشد مهارت هایی نظیر همکاری، ارتباط موثر، همدلی، مدیریت تعارض و خودتنظیمی فراهم می آورد بر پایه چارچوب نظری ویگوتسکی و پشتوانه پژوهشی معاصر، بازی نه یک فعالیت فرعی، بلکه جزئی ضروری از فرآیند رشد همه جانبه کودک محسوب می شود در نتیجه گیری تاکید می شود که ادغام آگاهانه و برنامه ریزی شده بازی در برنامه درسی و فضای آموزشی، می تواند به تحقق اهداف تربیتی در هر دو حوزه یادگیری و پرورش شهروندان اجتماعی موثر بینجامد غفلت از این ظرفیت، به معنای از دست دادن فرصتی طلایی برای نهادینه کردن یادگیری لذت بخش و پایدار است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شبنم حسامی فرد

لیسانس فیزیک هسته ای ، آموزگار پایه چهارم

�سامی فرد، شبنم،1404،نقش بازی در یادگیری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان،بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی29 آبان 1404 · بابل