چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی اثر مدل های نوین یاددهی–یادگیری بر بهبود انگیزش تحصیلی و شادی دانش آموزان است با توجه به تغییرات سریع در نظام های آموزشی و نقش روزافزون روش های فعال، تعاملی و یادگیرنده محور، شناخت پیامدهای روان شناختی این رویکردها اهمیت ویژه ای دارد این مطالعه به شیوه توصیفی–تحلیلی و بر اساس گردآوری داده ها از طریق منابع کتابخانه ای، اسناد پژوهشی و یافته های نظری صورت گرفته است نتایج بررسی ها نشان می دهد که استفاده از مدل های نوین از جمله یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله، رویکردهای سازنده گرایی و یادگیری شخصی سازی شده می تواند با افزایش درگیری شناختی، بهبود احساس خودکارآمدی و تقویت تجربه های موفقیت، به طور معناداری انگیزش تحصیلی و سطح شادی دانش آموزان را ارتقا دهد همچنین شواهد نظری حاکی از آن است که این مدل ها از طریق افزایش تعامل اجتماعی، ایجاد حس تعلق و فراهم سازی فرصت های یادگیری لذت بخش، به بهبود سلامت روانی و هیجانی فراگیران کمک می کنند بر اساس یافته های تحلیلی این پژوهش، کاربرد هدفمند مدل های نوین یاددهی–یادگیری می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت یادگیری و بهزیستی دانش آموزان در محیط های آموزشی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدرزاده، لیلا و قائم مقامی، صفورا و مهرفرد، مژده و فتاحی، کورش،1405،بررسی اثر مدل های نوین یاددهی– یادگیری بر بهبود انگیزش تحصیلی و شادی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر