بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و طرحواره های ناسازگار در دانشجویان پزشکی مشهد

چکیده مقاله

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و طرحواره های ناسازگار اولیه در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد روش شناسی: این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بوده و با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری SEM انجام شد جامعه آماری شامل ۱۱۰۰ دانشجوی پزشکی بود که ۳۰۰ نفر از آن ها با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه طرحواره یانگ فرم کوتاه YSQ SF و پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان RAAS بود داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ تجزیه و تحلیل شدند یافته ها: نتایج نشان داد که سبک دلبستگی ایمن با کاهش طرحواره های ناسازگار اولیه، به ویژه در حوزه های بریدگی و طرد و خودگردانی و عملکرد مختل، ارتباط منفی و معناداری دارد در مقابل، سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و اضطرابی با افزایش نمره کل طرحواره های ناسازگار اولیه و تمامی حوزه های آن همبستگی مثبت و معناداری نشان دادند به طور خاص، سبک دلبستگی اضطرابی قوی ترین اثر مثبت را بر طرحواره های ناسازگار داشت یافته های مدل سازی معادلات ساختاری نیز به وضوح تاثیر معنادار سبک های دلبستگی بر طرحواره های ناسازگار را تایید کرد نتیجه گیری: این نتایج حاکی از آن است که الگوهای دلبستگی شکل گرفته در دوران کودکی، به عنوان پیش نیازهای قدرتمندی برای توسعه یا پیشگیری از طرحواره های ناسازگار در بزرگسالی عمل می کنند این یافته ها می توانند در طراحی مداخلات روانشناختی هدفمند برای ارتقای سلامت روان دانشجویان پزشکی مورد استفاده قرار گیرند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فرنوش عطاردی

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد واحد بیرجند، بیرجند، ایران

اکرم سادات کمال

استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد واحد بیرجند، بیرجند، ایران

�طاردی، فرنوش و سادات کمال، اکرم،1404،بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و طرحواره های ناسازگار در دانشجویان پزشکی مشهد،سومین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در روانشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش26 مهر 1404 · تهران