چکیده مقاله
درمان ارتودنسی می تواند وضعیت پریودنتال را حفظ کند، به آن آسیب برساند یا به نفع آن باشد در طول درمان ارتودنسی، بیماران ممکن است خطر عوارض پریودنتال را افزایش دهند این تحقیق با روش مروری و کتابخانه ای و با هدف بررسی ارتباط بین مبحث بیماری های لثه و ارتودنسی در کودکان پرخاشگر، سعی داشته است که به این سوال پاسخ دهد که ارتباط بین مبحث بیماری های لثه و ارتودنسی در کودکان پرخاشگر چیست؟ بر اساس نتایج تحقیق پزشکان باید قبل از شروع درمان ارتودنسی یک ارزیابی کامل پریودنتال انجام دهند، به بیماران کمک کنند تا یک رژیم درمانی موثر در منزل ایجاد کنند، از عدم وجود بیماری پریودنتال و یا ناهنجاری های مخاط لثه و شرایطی که ممکن است در طول درمان ارتودنسی بدتر شوند، اطمینان حاصل کنند و برنامه نگهداری مناسب برای یادآوری بیمار را تعیین کنند در طول مرحله فعال ارتودنسی، وضعیت پریودنتال بیماران باید به دقت بررسی شود، در مقایسه با اندازه گیری های بالینی و رادیوگرافی اولیه آنها، و در صورت لزوم درمان شود انطباق بیماران با مراقبت های دهانی پیشنهادی در منزل باید به دقت ارزیابی و تقویت شود در صورت لزوم، درمان ارتودنسی ممکن است به طور موقت متوقف شود تا زمانی که مراقبت از دهان بیمار در منزل بهبود یابد با انجام به موقع بسیاری از اقدامات اولیه، می توان آسیب های روحی از جمله پرخاشگری که ناشی از، از دست دادن قسمتی از دندان یا کل آن می باشد را کاهش داد کودکان خصوصا در دوره آموزشی پیش دبستانی و ابتدایی به دلیل نوع رفتار، سرگرمی و تفریحاتی که دارند جزء پرخطرترین گروه های سنی از نظر آسیب های دندانی می باشنددر صدمات ورزشی و برخوردهای تنشی دانش آموزان، اغلب دندان های قدامی فک باال دچار آسیب می شود این آسیب می تواند بر زندگی اجتماعی، اقتصادی، زیبایی فرد تاثیر جدی گذارد لذا کودکان در دوره سنی ابتدایی از جمله مقابله با گروه های هدف اصلی آسیب های دندانی و کاهش اثرات سوء آن ها به حساب می آیند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هانگیری، علیرضا،1403،ارتباط بین مبحث بیماری های لثه و ارتودنسی در کودکان پرخاشگر،هشتمین کنگره بین المللی علوم و صنایع غذایی، کشاورزی و امنیت غذایی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنگره بین المللی علوم و صنایع غذایی، کشاورزی و امنیت غذایی31 شهریور 1403 · تهران